ایمه سبعه

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ توسط DaneshGostar (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1')
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اَئِمَة سَبْعه
(یا: ائمۀ اسماء؛ اصول اسماء) اصطلاحی عرفانی. عارفان، به‌ویژه تابعانِ مکتب ابن عربی، هفت اسمِ‌ حی، عالم، مرید، قائل، قادر، جواد و مقسط را امّهات و اصولِ اسماء الهی یا مفاتیح‌الغیب می‌دانند. به باور اینان، نه فقط اسماء حسنای الهی در ذیل این هفت اسم مبارک تدوین پذیرند که بَدْو و ختم عالم ماسوی‌الله و آنچه در آن جریان دارد و بر آن حاکم است نیز برگرفته و ممدّ از همین اسماء است. چهار اسمِ‌ سمیع، بصیر، قادر و قائل که اسماء اربعه و اصول اربعه خوانده می‌شوند نیز از سویی محکوم و تحت حیطۀ این هفت اسم، و از سویی دیگر حاکم و محیط بر آن هفت‌اند. از این میان، اسم «حیّ» امام‌الائمه خوانده می‌شود.