ث

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ توسط DaneshGostar (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1')
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ث

خط ثلث

پنجمین حرف از الفبای فارسی و حرف چهارم از الفبای عرب (ابتثی) و چهاردهمین حرف از حروف ابجد که در حساب جمل آن را معادل ۵۰۰ به‌حساب می‌آورند. نام این حرف «ثِ = se» و «ثا = sâ» و «ثِ‌یِ سه‌نقطه» است. در متون کهن به شکل «ثی= si» هم تلفظ می‌شده است، در کتب لغت، رمز حدیث است. از نظر آوایی، همانند حروفِ «س» و «ص»، نمایندۀ صامتِ لثوی ـ دندانی ـ سایشی بی‌واک است. اگرچه حرف «ث» در زبان‌های اوستایی و فارسی باستان تلفظ می‌شده است، اما امروز فارسی‌زبانان آن را مانند حرف «س» تلفظ می‌‌‌‌کنند و علامت نوشتاری آن هم در اسامی تهمورث و کیومرث و فیثاغورث باقی مانده است.