گرکو، ژولیت (۱۹۲۷)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
(تغییرمسیر از ژولیت گرکو)
پرش به: ناوبری، جستجو

گِرِکو، ژولیت‌ (۱۹۲۷)(Greco, Juliette)

گِرِکو، ژوليت‌

خوانندۀ فرانسوی. به جریانِ پیشتاز فرهنگِ کافه‌های کرانۀ غربیِ پاریس پس از جنگ جهانی دوم تعلق داشت و در آوازهای خود سروده‌هایی از ژاک پر‌ور۱ (۱۹۰۰ـ۱۹۷۷) را می‌خواند. موسیقیِ بیشتر این آوازها را ژوزف کوزما۲ (۱۹۰۵ـ‌۱۹۶۹) می‌نوشت. در چندین فیلم ازجمله در اورفه۳ (۱۹۴۹) اثر ژان کوکتو۴ و فیلمِ اِلِنا و مردان۵ (۱۹۵۵) ساختۀ ژان رنوار۶ ظاهر شده است. در دهۀ ۱۹۶۰، اشعار سرژ گنسبور۷ و ژاک برِل۸ را می‌خواند. بعد از دستگیری مادرش که عضو جنبش مقاومت دربرابر اشغالگران نازی بود، در ۱۹۴۳ به پاریس رفت و در کافۀ شبانۀ لو تابو۹ در خیابانِ دوفینه۱۰ به‌ کار مشغول شد (۱۹۴۶). در دهۀ ۱۹۴۰ او را الهۀ اگزیستانسیالیسم۱۱ می‌دانستند. حلقۀ پیرامونِ او را نویسندگان و فیلسوفانی همچون آلبر کامو۱۲، ژان پل سارتر۱۳، سیمون دو بووار۱۴ و موریس مرلوپونتی۱۵ تشکیل داده بود. در دهۀ ۱۹۵۰ در چند فیلم به کارگردانیِ داریل اف زانوک۱۶، ازجمله خورشید همچنان طلوع می‌کند۱۷ (۱۹۵۷) ظاهر شد. زندگی‌نامۀ خودنوشتش با عنوانِ عنّاب۱۸ در ۱۹۸۲ روانۀ بازار نشر شد.

Jacques Prévert

Joseph Kosma Orphée Jean Cocteau Eléna et les Hommes Jean Renoir Serges Gainsbourg Jacques Brel Le Tabou Dauphine muse of existentialism Albert Camus Jean-Paul Sartre Simone de Beauvoir Maurice Merleau-Ponty Darryl F Zanuck The Sun Also Rises Jujube