آب انبار خوش: تفاوت میان نسخهها
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
آبانبار خوش | آبانبار خوش | ||
بنایی آجری مربوط به دورۀ پهلوی در استان خراسان | بنایی آجری مربوط به دورۀ [[پهلوی، سلسله (۱۳۰۴ـ۱۳۵۷ش)|پهلوی]] در [[خراسان شمالی، استان|استان خراسان شمالی]]، [[اسفراین، شهرستان|شهرستان اسفراین]]، بخش مرکزی، دهستان دامنکوه، روستای خوش. روستای خوش در 15کیلومتری شمال غرب [[اسفراین، شهر|اسفراین]] و بر سر راه اسفراین به [[جاجرم]] واقع شده است. آبانبار خوش براساس کتیبۀ سردر آن، در سال 1373ق توسط یکی از اهالی آبادی در کنار مسجد ساخته و وقف شده است. این بنا در سال 1387ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ||
'''مشخصات بنا''' | '''مشخصات بنا''' | ||
پلان آبانبار مستطیلیشکل و دارای سردر تزئینی، راهپله و پاشیر، هواکش و | پلان آبانبار مستطیلیشکل و دارای سردر تزئینی، راهپله و پاشیر، هواکش و [[بادگیر]]، و دو [[مخزن آب|مخزن]] ذخیرۀ آب است. سقف این بنا گنبدیشکل است و در ساخت آن از [[آجر]]، ملات [[ساروج]] و [[آهک]] استفاده شده. در سقف دریچهای برای تهویۀ هوا کار گذاشتهاند. این آبانبار علاوه بر تأمین آب مصرفی آشامیدنی، یک خروجی هم برای تأمین آب حمام عمومی روستا داشته است. سردر ورودی بنا با عرض 2.15 و ارتفاع 2.5متر اجرا شده که پس از آن يک راهپله با طول چهار متر بهوسیله 11 پله مسير را به سمت منبع ذخيره آب هدايت میکند. | ||
---- | ---- | ||
[[رده:معماری]] | [[رده:معماری]] | ||
[[رده:ابنیه سنتی ایران]] | [[رده:ابنیه سنتی ایران]] | ||
[[رده: | [[رده:جغرافیای ایران]] | ||
[[رده: | [[رده:خراسان شمالی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۳
آبانبار خوش
بنایی آجری مربوط به دورۀ پهلوی در استان خراسان شمالی، شهرستان اسفراین، بخش مرکزی، دهستان دامنکوه، روستای خوش. روستای خوش در 15کیلومتری شمال غرب اسفراین و بر سر راه اسفراین به جاجرم واقع شده است. آبانبار خوش براساس کتیبۀ سردر آن، در سال 1373ق توسط یکی از اهالی آبادی در کنار مسجد ساخته و وقف شده است. این بنا در سال 1387ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مشخصات بنا
پلان آبانبار مستطیلیشکل و دارای سردر تزئینی، راهپله و پاشیر، هواکش و بادگیر، و دو مخزن ذخیرۀ آب است. سقف این بنا گنبدیشکل است و در ساخت آن از آجر، ملات ساروج و آهک استفاده شده. در سقف دریچهای برای تهویۀ هوا کار گذاشتهاند. این آبانبار علاوه بر تأمین آب مصرفی آشامیدنی، یک خروجی هم برای تأمین آب حمام عمومی روستا داشته است. سردر ورودی بنا با عرض 2.15 و ارتفاع 2.5متر اجرا شده که پس از آن يک راهپله با طول چهار متر بهوسیله 11 پله مسير را به سمت منبع ذخيره آب هدايت میکند.