خاچاطوریان، آرام ایلیچ (۱۹۰۳ـ۱۹۷۸)

خاچاطوریان، آرام ایلیچ (۱۹۰۳ـ۱۹۷۸)(Khachaturian, Aram Il\'yich)

آرام ایلیچ خاچاطوریان Aram Il\'yich Khachaturian
زادروز	۱۹۰۳م
درگذشت	۱۹۷۸م
ملیت	ارمنی
تحصیلات و محل تحصیل	مسکو ، مدرسه موسیقی گنسین کنسرواتوار مسکو
شغل و تخصص اصلی	آهنگ ساز
آثار	خوشبختی (۱۹۳۹) و اسپارتاکوس (۱۹۵۶)
گروه مقاله	موسیقی

آرام ایلیچ خاچاطوریان

آهنگ‌ساز ارمنی. استفادۀ او از تِم‌های محلی در آثاری همچون باله‌های گایانه (۱۹۴۲)، که شامل رقص شمشیر است، و اسپارتاکوس (۱۹۵۶) نمود دارد. پدر او، که صحاف بود، پس از انقلاب روسیه توانست او را برای تحصیل به مسکو بفرستد. در آن‌جا وارد مدرسۀ موسیقی گِنسین شد و در ۱۹۲۳ زیرنظر میخائیل گِنسین به تحصیل پرداخت؛ از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۷ در کنسرواتوار مسکو از سرگِی واسیلِنکو و نیکلای میاسکوفسکی تعلیم گرفت. ترانه‌های محلی ارمنستان و سایر نواحی جنوبی روسیه را مطالعه کرد و برای ساخته‌هایش از آن‌ها تأثیر پذیرفت. کنسرتوی پیانو و یک سمفونی پیش از جنگ برایش موفقیت به‌همراه آوردند، اما پاکسازی آهنگ‌سازان در ۱۹۴۸ به ضرر او تمام شد و به‌همین‌سبب به موسیقی باله و فیلم‌های میهنی روآورد. ازجمله آثار اوست: باله‌های صحنه‌ای خوشبختی (۱۹۳۹) و اسپارتاکوس (۱۹۵۶)؛ موسیقی صحنه‌ای برای نمایش‌نامه‌های مکبث اثر شکسپیر، لوپه دِ وِگا، ناقوس‌های کرملین اثر پاگادین، بالماسکۀ اثر لِرمانتوف، و آثار دیگر ارکستری. سه سمفونی (۱۹۳۲ـ۱۹۴۷)، سوییت رقص (۱۹۳۳)، اوورتور موقرانه، «به پایان جنگ» برای ارکستر؛ ترانۀ استالین برای کُر و ارکستر (۱۹۳۸).

---