آل: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
آل  (Al)
(مشتق از فارسی ایران باستان harda به‌معنی سرخ و قرمز) در باورهای عامیانه، دشمن زائوها، و موجودی افسانه‌ای، ‌مانند [[غول بیابانی|غول‌بیابانی]] و [[جن]]، در هیئتِ زنی زار و نحیف، یا موجودی پشمالو و سرخ‌رو، با قدی بسیار بلند. بنابه روایت‌ها، آل، که در چشمه‌سارها زندگی می‌کند، فقط شب‌هنگام بر زن زائوی تنها یا نوزاد او ظاهر می‌شود؛ نتیجۀ آن، [[تب]] زایمان یا آل‌زدگی و گاه مرگ زائوست. اگر زائویی با تب زایمان بمیرد، می‌گویند آل از آب گذشته و جگر او را بیرون آورده؛ اگر از تب زایمان رهایی یابد، گویند آل موفق نشده از آب بگذرد؛ اگر نوزاد در روزهای اول زندگی‌اش بمیرد، گویند آل نوزاد را با خود برده است. برخی ظاهر‌شدن او را تا پیش از شبِ شش و برخی تا پیش از حمام‌زایمان زائو می‌دانند. همۀ روایت‌ها بر آن‌اند که آل از ابزارهای آهنین و زغال یا سیاهی و بوی پیاز می‌گریزد.


آل


(مشتق از فارسی ایران باستان harda به‌معنی سرخ و قرمز) در باورهای عامیانه، دشمن زائوها، و موجودی افسانه‌ای، ‌مانند غول‌بیابانی و جن، در هیئتِ زنی زار و نحیف، یا موجودی پشمالو و سرخ‌رو، با قدی بسیار بلند. بنابه روایت‌ها، آل، که در چشمه‌سارها زندگی می‌کند، فقط شب‌هنگام بر زن زائوی تنها یا نوزاد او ظاهر می‌شود؛ نتیجۀ آن، تب زایمان یا آل‌زدگی و گاه مرگ زائوست. اگر زائویی با تب زایمان بمیرد، می‌گویند آل از آب گذشته و جگر او را بیرون آورده؛ اگر از تب زایمان رهایی یابد، گویند آل موفق نشده از آب بگذرد؛ اگر نوزاد در روزهای اول زندگی‌اش بمیرد، گویند آل نوزاد را با خود برده است. برخی ظاهر‌شدن او را تا پیش از شبِ شش و برخی تا پیش از حمام‌زایمان زائو می‌دانند. همۀ روایت‌ها بر آن‌اند که آل از ابزارهای آهنین و زغال یا سیاهی و بوی پیاز می‌گریزد.


<br/> &nbsp;
<br/> &nbsp;
 
----
[[Category:فرهنگ عامیانه (فولکلور) ایران]] [[Category:باورها، خرافات و سایر عناصر فولکلور]]
[[Category:فرهنگ عامیانه (فولکلور) ایران]] [[Category:باورها، خرافات و سایر عناصر فولکلور]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۶

آل (Al)


(مشتق از فارسی ایران باستان harda به‌معنی سرخ و قرمز) در باورهای عامیانه، دشمن زائوها، و موجودی افسانه‌ای، ‌مانند غول‌بیابانی و جن، در هیئتِ زنی زار و نحیف، یا موجودی پشمالو و سرخ‌رو، با قدی بسیار بلند. بنابه روایت‌ها، آل، که در چشمه‌سارها زندگی می‌کند، فقط شب‌هنگام بر زن زائوی تنها یا نوزاد او ظاهر می‌شود؛ نتیجۀ آن، تب زایمان یا آل‌زدگی و گاه مرگ زائوست. اگر زائویی با تب زایمان بمیرد، می‌گویند آل از آب گذشته و جگر او را بیرون آورده؛ اگر از تب زایمان رهایی یابد، گویند آل موفق نشده از آب بگذرد؛ اگر نوزاد در روزهای اول زندگی‌اش بمیرد، گویند آل نوزاد را با خود برده است. برخی ظاهر‌شدن او را تا پیش از شبِ شش و برخی تا پیش از حمام‌زایمان زائو می‌دانند. همۀ روایت‌ها بر آن‌اند که آل از ابزارهای آهنین و زغال یا سیاهی و بوی پیاز می‌گریزد.