اسکلت فضایی

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ توسط Nazanin (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

اِسکلت فضایی (space-frame)
در معماری، نوعی اسکلت‌بندی سازه‌ای سبُک و مثلث‌بندی‌شده، که طوری طراحی می‌شود تا مقاومت آن در برابر بارهای اِعمالی یکنواخت باشد. در اصل برای ساخت دهانه‌های وسیع، همچون سالن‌های نمایشگاه‌ها، ورزشگاه‌ها، و آشیانه‌های هواپیما، به‌کار می‌رود. برج ایفل[۱]، پاریس (۱۸۸۹) یک اسکلت‌بندی فضایی با تیرهای فولادی پرچ‌کاری شده است. گنبد ژئودِزیک (گنبد نیم‌کره‌ای)[۲] باک‌مینستر فولر[۳]، از ابداعات معاصر در این زمینه است ـ نوعی اسکلتِ فضایی پوسته‌ای، که با پلاستیک، تخته‌چندلا، یا ورق فلزی پوشانده می‌شود. اَلگزاندر گراهام بل[۴] اسکلت‌بندی فضایی متشکل از قاب‌های چهاروجهی را اختراع کرد (۱۹۰۳ـ۱۹۰۷)، و با استفاده از آن برجی با ارتفاع ۲۳ متر ساخت که وزن آن فقط ۴.۶ تن بود. بهره‌گیری از اسکلت‌بندی فضایی در ساخت ایستگاه‌های فضایی و تلسکوپ‌های فضایی، به‌سبب سبُکی و سهولت نصب، در دستِ بررسی و تحقیق است.

 


  1. Eiffel Tower
  2. geodesic dome
  3. Buckminster Fuller
  4. Alexander Graham Bell