افشین

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

افشین ( ـ۲۲۶ق)

عنوان عمومی حکّام موروثی اشروسنه تا نیمه اول قرن ۳ق و عنوان خیدر بن کاوس، آخرین حاکم اشروسنه و سردار معروف ایرانی در دورۀ خلافت مأمون و معتصم عباسی. وی پس از مخالفت با پدر و برادرش به بغداد نزد مأمون رفت و اسلام آورد و او را به تسخیر اشروسنه تشویق کرد و پس از آن جانشین پدر و حاکم اشروسنه شد و همواره در رکاب مأمون و معتصم بود تا در ۲۲۰ق معتصم وی را در سمت فرمانروایی آذربایجان برای دفع بابک خرم‌دین به آن‌جا فرستاد. سرکوب بابک به‌دست افشین خلیفه را بسیار خشنود ساخت و بر سر افشین تاج نهاد و جواهرات و اموال بسیار به او بخشید. در ۲۲۴ق منکجور (از فرمانروایان زیردست افشین) بر خلیفه شورید و افشین نیز ابوالساج، از فرماندهان خود را به مقابلۀ او فرستاد، اما خلیفه هر دو آنان را آلت دست افشین علیه خود می‌دانست و وی را از شغل فرماندهی عزل کرد. وی در مدتی که محبوس بود سعی می‌کرد نظر معتصم را جلب نماید ولی بی‌فایده بود. سرانجام به اتهام همکاری با بابک و مازیار و نیز حکم ارتداد به دستور خلیفه در زندان به‌قتل رسید و جنازه‌اش را به دار آویخته و آتش زدند و خاکسترش را در دجله ریختند.