بلشصر

بَلْشَصَّر (Belshazzar)

(به‌معنای بعل، شاه را حمایت می‌کند) در عهد عتیق، آخرین شاه بابِل و پسر نبوکدنصّر. در ضیافتی، مشهور به ضیافت بلشصّر، دست غیبی بر دیوار چیزی نوشت که دانیال آن را به سقوط بابل و مرگ بلشصر تعبیر کرد.

 

---