بولارد، ادوارد (۱۹۰۷ـ۱۹۸۰)

بولارْد، ادوارد (۱۹۰۷ـ۱۹۸۰)(Bullard, Edward)

ژئوفیزیک‌دانِِ انگلیسی. با موریس ایوینگ، زمین‌شناس امریکایی، شاخۀ علمی ژئوفیزیک دریایی را بنیاد نهاد. پیش‌گام استفاده از روش‌های لرزه‌ای برای مطالعۀ بستر دریا بود و پیش از آن‌که نظریۀ رانش قاره‌ای قبول عام پیدا کند، در مورد آن مطالعه می‌کرد. در ۱۹۵۳، لقب شوالیه گرفت. در نورویچ زاده شد و در کیمبریج درس خواند. طی جنگ جهانی دوم، به تحقیقاتِ نظامی پرداخت و سال‌ها بعد از جنگ نیز از مشاوران وزارت دفاع انگلستان بود. برخی دیگر از مشاغل او عبارت بودند از استاد ژئوفیزیک دانشگاه تورنتوی کانادا (۱۹۴۸ـ۱۹۵۰)، سرپرست آزمایشگاه فیزیک طبیعی در تدینگتون میدل‌سکس (۱۹۵۰ـ۱۹۵۷)، و مسئول ژئودزی‌دانان و ژئوفیزیک‌دانان کیمبریج (۱۹۵۷ـ۱۹۷۴). از ۱۹۶۳، استاد دانشگاه کالیفرنیا و مشاور دولتی امریکا در زمینۀ دفع تفاله‌های اتمی بود. اولین کار او ابداع تکنیک اندازه‌گیری تغییرات گرانشی جزیی در درۀ کافتیِ شرق افریقا، براساس زمان‌بندی نوسانات یک آونگ نامتغیّر، بود. سپس، دربارۀ میزان برون‌ریزش مواد مذاب داخل زمین بر روی سطح خشکی تحقیقاتی کرد و بعدها نیز دستگاهی برای اندازه‌گیری جریان حرارت در بستر دریای ژرف ابداع کرد. در زمان تدریس در دانشگاه تورنتو، نظریه‌اش در زمینۀ ژئومغناطیس (دینامو) را بسط داد و نشان داد میدان مغناطیسی زمین ناشی از حرکت همرُفتی مواد مذاب درون هستۀ آن است.