تیلور، جرمی (۱۶۱۳ـ۱۶۶۷)

تِیلور، جِرِمی (۱۶۱۳ـ۱۶۶۷)(Taylor, Jeremy)

روحانی، شاعر، مترجم، و ادیب انگلیسی اواخر دورۀ رنسانس. پس از آن‌که در ۱۶۳۴ رتبۀ روحانی گرفت در آکسفورد و کیمبریج تحصیل کرد. پس از بازگشت خاندان استوارت به سلطنت، اسقف داون و کانر در ایرلند شد و سپس به مقام معاونت دانشگاه دوبلین رسید. تیلور از ادب آموخته‌ترین مردان کلیسا بود و آثار او هنوز از شاهکارهای ادبیات کلامی به‌شمار می‌روند. نو بودن، استعاره‌پردازی، تخیل شاعرانه، و صداقت نثر او شاخص است. آزادی موعظه (۱۶۴۶)، قاعده و آداب زندگی مقدس (۱۶۵۰) و قاعده و آداب مرگ مقدس (۱۶۵۱) ازجملۀ کتاب‌های اوست. تیلور در کیمبریج به‌دنیا آمد. او با خطابه‌‌هایش نظر ویلیام لود، رئیس دانشگاه آکسفورد و سراسقف کنتربری را جلب کرد، چنان‌که لود او را به آکسفورد فرستاد و در ۱۶۳۶ به عضویت هیئت علمی کالج «آل سولز» انتخاب شد. در ۱۶۴۳ کشیش بخش اُوِرستون شد و دو سال بعد نیروهای پارلمان در قلعۀ کاردیگن زندانی‌اش کردند. سپس در گولدن گروو از توابع کارماردن‌شِر اقامت کرد و بسیاری از آثارش را در آن‌جا نوشت. آثار او نخستین‌بار توسط اسقف رجینالدِ هِبر در ۱۸۲۲ گرد‌آوری شد و سپس چارلز پِیج ایدن آن‌ها را تصحیح کرد (۱۸۴۷ـ۱۸۵۲). اشعار و ترجمه‌های وی از دیگر شاعران، با ویرایش ای بی گروسارت در ۱۸۷۰ منتشر شده است.

---