دیکس، اوتو (۱۸۹۱ـ۱۹۶۹)
| اوتو دیکس Otto Dix | |
|---|---|
| زادروز |
۱۸۹۱م |
| درگذشت | ۱۹۶۹م |
| ملیت | آلمانی |
| تحصیلات و محل تحصیل | تحصیل در هنر در آکادمی درسدن و دوسلدورف |
| شغل و تخصص اصلی | نقاش |
| آثار | پرده فلاندر (۱۹۳۴ـ۱۹۳۶؛ نگارخانه ملی، برلین)؛ دکتر هاینریش اشتادلمان (۱۹۲۰، نگارخانه هنری اونتاریو۸، تورنتو۹) |
| گروه مقاله | نگارگری و مجسمه سازی جهان |
دیکس، اوتو (۱۸۹۱ـ۱۹۶۹م)(Dix, Otto)
نقاش آلمانی. از نمایندگان واقعگرایی خشن[۱] متداول در آلمان دهۀ ۱۹۲۰م، و نیز همبستۀ گروه عینیت جدید[۲] بود. بهسبب نقاشیهای اضطرابآمیزش در توصیف زندگی روسپیان، جنایات جنسی، و نیز مجموعۀ پرقدرتی از صحنههای جهنمی جنگ شهرت یافت؛ از آن جمله پردۀ فلاندر[۳] (۱۹۳۴ـ۱۹۳۶م؛ نگارخانۀ ملی، برلین[۴]) درخور ذکر است که از رمان «آتش[۵]»، اثر هانری باربوس[۶] تأثیر دارد. دیکس تکچهرهساز قابلی نیز بود، چنان که در تابلوی دکتر هاینریش اشتادلمان[۷] (۱۹۲۰م، نگارخانۀ هنری اونتاریو[۸]، تورنتو[۹]) مشهود است. همچنین آثاری تمثیلی[۱۰]، بهشیوهای یادآور شیوۀ استادان فلاندری[۱۱] و ایتالیایی قرن ۱۶م نقاشی کرد.
دیکس در آکادمی درسدن[۱۲] و دوسلدورف[۱۳] هنر آموخت؛ آثار آغازینش نفوذ کوکوشکا[۱۴] و فتوریسم[۱۵] ایتالیایی را آشکار میسازند. در ۱۹۳۳م نازیها مانع تدریس دیکس در آکادمی هنر درِسدن[۱۶] شدند، و لفظ انحطاططلب[۱۷] را به او نسبت دادند. تجربیّات تلخش در دوران خدمت سربازی در جنگ جهانی اول، و هنگام اسارت (۱۹۴۵ـ۱۹۴۶م)، وحشتی عمیق از درگیری مسلّحانه در وجودش پدید آورد.