سنگ نشانه

سنگ نشانه (cairn)

سنگ نشانه

در باستان‎شناسی، گورپشته‎هایی که از سنگ ساخته ‎می‎شد یا قسمتی از آن سنگی بود. سنگ‌های نشانه معمولاً برای پوشاندن اتاق یا گودال بنا می‎شد و خندقی پیرامون آن بود، و تنها در مناطقی با زیر خاک سنگی یافت می‎شوند. سنگ‌های نشانه دراز به دوره نوسنگی تعلق دارند، در حالی‌که نمونه‎های مدوّر متعلق به عصر مفرغ‎اند. مقابر پازیرک، سیبری، حدود ۴۰۰پ‎م، در حفره‎های عمیق واقع‌اند که دیوارهای آن‌ها از الوار است و سقفی کوتاه از سنگ نشانه دارند. وضع اقلیمی اجساد را در سرمای طبیعی حفظ کرده است؛ به‌طوری که خالکوبی‌های آن‌ها دیده می‎شود. در یورکشر، گورستان‌های دارای سنگ نشانه به اوایل عصر آهن تعلق دارند. سنگ‎های کوچک و مدوّر در برخی مناطق مثل دینز گریوز، دریفیلد، دیده می‌شوند ولی در جاهای دیگر رایج نیستند. نیز ← پازیریک

 

---