مادرنا، برونو (۱۹۲۰ـ۱۹۷۳)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ توسط Nazanin (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

مادِرْنا، برونو (۱۹۲۰ـ۱۹۷۳) (Maderna, Bruno)

مادِرْنا، برونو

آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر ایتالیایی. در ۱۹۵۴ با همکاری لوچانو بِریو[۱] یک استودیوی الکترونیک در میلان راه‌اندازی کرد. ساخته‌های او ترکیبی از تکنیک‌های شانسی و گرافیکی و (← موسیقی_تصادفی؛ نت‌نویسی گرافیکی) صدایی عالی است. این ساخته‌ها عبارت‌اند از اثر پیش‌گامانه برای فلوت زنده و ضبط‌شده، موسیقی بر اساس دو بُعد[۲] (۱۹۵۲)، کنسرتوهای متعدد، و هوپریون[۳] (۱۹۶۴)، یک «اپرای متحرک»، که این اپرا از تعدادی صحنه‌های موزیکال تشکیل می‌شود که به‌شیوه‌های مختلف می‌توانند ترکیب شوند. مادرنا در ونیز به‌دنیا آمد. ویولن، پیانو، و آهنگ‌سازی را از آلِسّاندرو بوستینی[۴] در آکادمی سانتا سسیلیا[۵] در رم فراگرفت، و سپس درس‌هایی در آهنگ‌سازی و رهبری از مالیپیِرو[۶] و شِرشِن[۷] دریافت کرد. در اروپا به رهبری ارکستر پرداخت و متخصص اجرای موسیقی مدرن بود. در ۱۹۵۴ با همکاری بریو[۸]، رادیو استودیو دی فونولوجیا موزیکالۀ میلان[۹] را بنیاد گذاشت و با آثاری همچون دیورتیمِنتو[۱۰]، نکتورن[۱۱]، کنتینوئو[۱۲]، پیش‌گام موسیقی الکترونیک ایتالیایی شد. در ۱۹۶۵ به امریکا رفت و اینتولِرانتسا[۱۳] اثر نونو[۱۴] را در بوستون و کنسرت‌هایی را در نیویورک و شیکاگو رهبری کرد.

 


  1. Luciano Berio
  2. Musica su due dimensioni
  3. Hyperion
  4. Alessandro Bustini
  5. Academy of Santa Cecilia
  6. Malipiero
  7. Scherchen
  8. Berio
  9. Milan Radio Studio di Fonologia Musicale
  10. Divertimento
  11. Notturno
  12. Continuo
  13. Intolleranza
  14. Nono