ماشو، گیوم دو (ح ۱۳۰۰ـ ۱۳۷۷م)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ توسط Nazanin (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

ماشو، گیّوم دو (ح ۱۳۰۰ـ ۱۳۷۷م)(Machaut, Guillaume de)

ماشو (سمت راست) الهه طبيعت و سه فرزند آن را به حضور مي‌پذيرد

شاعر و موسیقی‌دان فرانسوی. در عصر خود استاد شعر فرانسوی به‌شمار می‌آمد و امروزه یکی از آهنگ‌سازان بزرگ فرانسه در قرن ۱۴م شناخته می‌شود. آخرین شاعر بزرگ فرانسوی بود که شعر غنایی همراه با موسیقی را یک کل واحد می‌دانست. ماشو در ۱۳۲۳ به سلک روحانیون پیوست، به خدمت شاه بوهم درآمد و در ۱۳۳۷ به کشیشی کلیسای جامع راین منصوب شد. در اشعار بلندش به مضامین و نوع‌های ادبی متداول در عصر خود پای‌بند بود. این اشعار بیشتر تعلیمی و تمثیلی به سنت «عشق مهذّب[۱]» سروده شده‌اند. اشعار غنایی و منظومه‌هایی سرود و اشعار دو قافیه‌ای سه‌بندی و ترجیع‌بندهایش سبب رواج این قالب‌ها شد. نفوذش، به‌ویژه نوآوری‌های فنی او، از مرزهای فرانسه فراتر رفت. در انگلستان جفری چاسر[۲] کتاب دوشس[۳] را بر پایۀمنظومۀ چشمۀ عاشق[۴] وی سرود.

 


  1. Coultry Love
  2. Geoffrey Chaucer
  3. Book of the Duchesse
  4. Speech of the Amorous Fountain