مداوار، پیتر برایان (۱۹۱۵ـ ۱۹۸۷)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۱۲ توسط Nazanin (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

مِداوار، پیتِر برایان (۱۹۱۵ـ ۱۹۸۷)(Medawar, Peter Brian)

مِداوار، پيتِر برايان

ایمنی‌شناس[۱] بریتانیایی، زادۀ برزیل. به‌همراه مک‌فارلین برنت[۲] و به‌سبب پژوهش در زمینۀ تحمل ایمنی‌شناختی اکتسابی[۳] بافت‌های پیوندی به جایزۀ نوبل فیزیولوژی و پزشکی ۱۹۶۰ دست یافت. آنان دریافتند که بدن نوزاد در‌برابر بافت‌های پیوندزده‌‌شده مقاومت نمی‌کند، و نحوۀ پیدایش مقاومت را در آن بررسی کردند. مداوار در ۱۹۶۵ لقب سِر گرفت. تحقیقات او اساس درک پدیدۀ رد بافتی[۴] پس از پیوند[۵] است. مداوار در ریو د ژانیرو[۶] زاده شد و در آکسفورد انگلستان درس خواند. از ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۱، در دانشگاه بیرمنگام[۷] و از ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۲، در یونیورسیتی کالج[۸] لندن استاد جانورشناسی بود. از ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۵، سرپرست مؤسسۀ ملی تحقیقات پزشکی[۹] بود و در ۱۹۷۷، استاد طب تجربی[۱۰] مؤسسه سلطنتی[۱۱] شد. برنت فرضیه‌ای مطرح کرد که براساس آن، حیوانات توان تولید نوعی پادتن[۱۲] خاص را به ارث نمی‌برند. مداوار برای اثبات این فرضیه یاخته‌های بدن نوعی موش را به رویان نوعی دیگر از موش‌ها تزریق و مشاهده کرد که رویان بر‌ضد این نوع یاخته‌ها پادتن تولید نمی‌کند. مداوار آثاری علمی برای عامه نوشته است که از آن جمله‌اند امید به پیشرفت[۱۳] (۱۹۷۲)، هنر مواد قابل حل[۱۴] (۱۹۶۷)، و محدودۀ علم[۱۵] (۱۹۸۵).



  1. immunologist
  2. Macfarlane Burnet
  3. acquired immunological tolerance
  4. phenomenon of tissue rejection
  5. transplantation
  6. Rio de Janeiro
  7. University of Birmingham
  8. University College
  9. National Institute of Medical Research
  10. professor of experimental medicine
  11. Royal Institution
  12. antibody
  13. The Hope of Progress
  14. The Art of the Soluble
  15. The Limits of Science