وزارت آموزش و پرورش

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ توسط Reza rouzbahani (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
وزارت آموزش و پرورش
نام فارسی وزارت آموزش و پرورش
نوع کاربری وزارتخانه‌
سال تاسیس 1274ق
موسس علی‌قلی میرزا اعتضادالسلطنه
دفتر مرکزی(مقر) تهران
علت تاسیس / تشکیل تعلیم و تربیت همۀ افراد کشور و فراهم‌آوردن امکانات آموزشی با توجه به آخرین پیشرفت‌ها و دستاوردها در روش‌های تعلیم و تربیت و با درنظرگرفتن نیازهای آموزشی کشور


وزارت آموزش و پرورش

وزارتخانه‌ای با هدف تعلیم و تربیت همۀ افراد کشور و فراهم‌آوردن امکانات آموزشی با توجه به آخرین پیشرفت‌ها و دستاوردها در روش‌های تعلیم و تربیت و با درنظرگرفتن نیازهای آموزشی کشور. سازمان‌های وابسته به این وزارتخانه عبارت‌اند از سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی، سازمان نوسازی و توسعه و تجهیز مدارس کشور، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، انجمن اولیا و مربیان ایران، و نهضت سوادآموزی. تأسیس وزارتخانۀ خاص علوم یا معارف که پایه‌گذار آن میرزا تقی‌خان امیرکبیر بود، در سلطنت ناصرالدین‌شاه قاجار به دست علی‌قلی میرزا اعتضادالسلطنه انجام شد که در ۱۲۷۴-۱۲۷۵ق رئیس دارالفنون و وزیر علوم شد. در واقع تأسیس دارالفنون نخستین گام در زمینۀ پذیرش مسئولیت آموزش و پرورش توسط دولت بود، اما آغاز دخالت دولت در امر تعلیم و تربیت به‌طور دقیق و منظم، بعد از مشروطیت و تدوین قوانین تشکیلاتی فرهنگ، قانون اساسی معارف و قانون شورای عالی معارف است. در ۱۳۲۸ «قانون اداری وزارت معارف» تصویب و به‌موجب آن «وزارتخانۀ علوم و معارف» تأسیس شد و آموزش و پرورش کشور را با ریاست یک وزیر، از ابتدایی تا عالی زیر نظر گرفت. وزیر فرهنگ عضو هیئت دولت بود و در برابر نخست‌وزیر، مجلس سنا و شورا مسئولیت داشت. در دورۀ پهلوی بارها برنامه و نظام آموزشی، سازمان مدرسه‌ها و دانشگاه‌ها دستخوش تغییرهایی شد. بین سال‌های ۱۳۴۰ـ۱۳۴۵ نام وزارتخانه از وزارت فرهنگ به وزارت آموزش و پرورش تغییر کرد. نیز در ۱۳۴۵ دگرگونی مهمی در نظام آموزش و پرورش پدید آمد؛ آموزش و پرورش پیش از دانشگاه به سه دورۀ ابتدایی، راهنمایی تحصیلی و متوسطه تقسیم شد که تا به امروز ادامه دارد. هم‌اکنون مهم‌ترین وظایف وزارت آموزش و پرورش عبارت‌اند از تأسیس و تجهیز آموزشگاه‌ها و تهیه و تنظیم مقررات آموزشی برای آموزش‌های عمومی تا سطح پایان دورۀ متوسطه؛ تأسیس و تجهیز مدارس عالی با موافقت وزارت فرهنگ و آموزش عالی؛ تهیه و تنظیم طرح‌های سوادآموزی بزرگسالان و اجرای برنامه‌های مربوط و همکاری با نهضت سوادآموزی؛ تعیین ارزش و اعتبار گواهینامه‌های تحصیلی داخلی و خارجی تا سطح متوسطه، و همچنین مدارس عالی تحت نظارت آن وزارتخانه؛ جلب همکاری مؤسسه‌های آموزشی بین‌المللی و مؤسسه‌های داخلی در مسائل مربوط؛ صدور مجوز تأسیس مدارس غیرانتفاعی و نظارت بر آن‌ها، و بالاخره تهیه و تدوین و چاپ کتاب‌های درسی و کمک‌آموزشی برای کلیۀ مقاطع تحصیلی.