چارلز ادوارد استوارت

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۰۲ توسط Nazanin (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

چارْلْز اِدْوارد اِسْتوارْت (۱۷۲۰ـ۱۷۸۸)(Charles Edward Stuart)

چارْلْز اِدْوارد اِسْتوارْت

مشهور به مدعی جوان[۱] یا بانی پرنس چارلی[۲]. شاهزادۀ انگلیسی، نوۀ جیمز دوم، و پسر جیمز اول، ملقب به مدعی پیر[۳]. در شورش جیکوبی‌ها[۴] (۱۷۴۵) ساکنان مناطق کوهستانی اسکاتلند[۵] از وی پشتیبانی کردند؛ چارلز با داعیۀ تاج‌و‌تخت انگلستان با نیروهای تحت فرمان خود به انگلستان هجوم برد، اما نیروهای دوک کامبرلند[۶] آنان را عقب راندند و در ۱۶ آوریل ۱۷۴۶ در کالودن[۷] تارومار کردند. چارلز از میدان نبرد گریخت و پنج ماه در کوهستان‌های اسکاتلند سرگردان بود تا این‌که به فرانسه رفت. دولت انگلستان برای سَرِ چارلز ۳۰هزار لیره جایزه تعیین کرده بود. چارلز در ۱۷۵۰ پنهانی به انگلستان رفت و احتمالاً سفرهای محرمانۀ دیگری نیز به انگلستان کرده بود. در اواخر عمر به فردی گوشه‌گیر و می‌گسار تبدیل شد و در ۱۷۶۶ در ایتالیا سکونت کرد. چارلز در رُم به دنیا آمد و از بدو تولد به ولیعهدی برگزیده شد. در ژوئیۀ ۱۷۴۵ با کشتی به اسکاتلند رفت و به همراه هفت نفر از ملازمان خود در اینورنس‌ـ‌ شر[۸] از کشتی پیاده شد. در ۱۹ اوت مدعی جانشینی پدرش شد و به‌سرعت حدود ۲هزار نفر از اسکاتلندی‌های مناطق کوهستانی را به دور خود گرد آورد. چارلز تقریباً بدون هیچ رویارویی یا مقاومتی از سوی مردم ادینبورگ[۹] به آن شهر وارد شد و در نبرد پرستون‌پنز[۱۰] پیروزی آسانی به‌دست آورد و به انگلستان هجوم برد. در ۴ دسامبر به داربی[۱۱] رسید و در این منطقه افسرانش خواستار عقب‌نشینی شدند. ارتش چارلز به اسکاتلند بازگشت و در نبرد فالکرک[۱۲] به پیروزی رسید، اما با پیشروی نیروهای انگلیسیِ تحت فرمان کامبرلند ناگزیر شد به کوهستان‌های اسکاتلند پناه ببرد.



  1. Young Pretender
  2. Bonnie Prince Charlie
  3. Old Pretender
  4. Jacobite rebellion
  5. Scottish Highlanders
  6. Duke of Cumberland
  7. Culloden
  8. Inverness-shire
  9. Edinburgh
  10. Prestonpans
  11. Derby
  12. Falkirk