ابراهیم بن هاشم قمی

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ابراهیم بن هاشِم قُمی (کوفه قرن ۳ق)

ابواسحاق، محدّث ثقه، فقیه و سیره‌نویس شیعی. از امام جواد (ع) حدیث گرفته و محضر امام رضا (ع) را نیز درک کرده است. اولین کسی بود که احادیث کوفیان را در قم روایت کرد. احادیث بسیاری از او در جوامع مهم حدیث نقل شده است. تقریباً همۀ کسانی که از او حدیث نقل کرده‌اند به ثقه‌بودن او اشاره کرده‌اند. فرزندش علی بن ابراهیم صاحب تفسیر معروفی است، آثاری در سیره نیز تألیف کرده بوده که به‌جا نمانده؛ امّا کسانی چون شیخ مفید بدان‌ها استناد کرده‌اند؛ از آن شمار است: قضایا امیرالمؤمنین؛ النوادر.