ابن جزری، شمس الدین (دمشق ۷۵۱ـ۸۳۳ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ابن جَزَری، شمس‌الدین (دمشق ۷۵۱ـ۸۳۳ق)

قرآن‌شناس، متکلم و محدث شافعی. در زادگاهش به فراگیری علوم و استماع حدیث مشغول شد. برای تکمیل معارف خود، دو بار به قاهره سفر کرد. دوبار به سفر حج رفت و از جانب تیمور لنگ به سمرقند فرستاده شد و آن‌جا لقب «میر سید شریف» یافت. مدتی قاضی شیراز بود. در مصر اموالش را مصادره کردند برای همین آن‌جا را ترک کرد و راهی‌ آسیای صغیر شد. وی، با مطرح‌کردن کتب منسوخ قرائت و گردآوری محتوای آن با سبکی نو به‌خصوص در دو کتاب النشر فی‌القراءات‌العشر، و غایةالنهایه دایرة‌المعارفی در علم قرائت تألیف کرد. دادن اطلاعات فراوان در حجم کم و ترتیب الفبایی یا موضوعی از مشخصات بارز این دایرة‌المعارف است.