ابن سعد، ابوعبدالله محمد ( ـ۲۳۰ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ابن سعد، ابوعبدالله محمّد ( ـ۲۳۰ق)

(یا: کاتب واقدی) مورخ و محدث نامدار دورۀ عباسی. از اولین سیره‌نویسان خارج از مدینه است. از شاگردان مشهور واقدی و از نگارندگان آثار و احادیث و مهم‌ترین راوی او بود و، از همین‌رو، به «کاتب واقدی» شهرت یافت. شاگردان بزرگی همچون بلاذری، ابن ابی اُسامه، ابن فهم و ابن ابی‌الدُّنیا داشت و افزون بر ثقه‌بودن در روایات حدیث و تاریخ، راوی قرائت نیز بود. در مجلس «محنۀ» مأمون، به اجبار به خلق قرآن اقرار کرد. شاهکار ابن سعد کتاب الطبقات‌الکبیر در شرح حال پیامبر (ص) و صحابه و تابعان است. کتابی به نام الطبقات‌الصغیر نیز داشته که نسخه‌ای از آن موجود است. آثار دیگری نیز به او نسبت داده‌اند.