ابن شهرآشوب، محمد بن علی (۴۸۹ـ حلب ۵۸۸ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اِبن شهرآشوب، محمّد بن علی (۴۸۹ـ حلب ۵۸۸ق)

محمد بن علی بن شهرآشوب
زادروز ۴۸۹ق
درگذشت حلب ۵۸۸ق
ملیت ایرانی
شغل و تخصص اصلی فقیه
شغل و تخصص های دیگر محدث، مفسر، رجالی و ادیب
لقب شیخ الطایفه
آثار القرآن و مختلفه، در دو جلد (تهران، ۱۳۶۹ق)؛ مناقب آل ابی طالب (بمبیی، ۱۳۱۳ق)؛ مثالب النواصب
گروه مقاله دین اسلام

(ملقب به شیخ‌الطایفه) فقیه، محدث، مفسر، رجالی و ادیب امامی. از نسبت نیاکانش چنین برمی‌آید که اصل خاندان او از شهر ساری مازندران بوده است. نزد پدر و جدش تلمذ کرد. مدتی در بغداد ساکن بود. سپس برای همیشه در حلب، مقر حاکمان شیعۀ حمدانی، اقامت گزید. در وسعت دانش شهره بود و از همه‌جا برای تحصیل به نزد او می‌رفتند. شیعه و سنی او را می‌ستایند. ابن زُهرۀ حلبی و ابن ادریس حلّی شاگرد او بودند. از معروف‌ترین استادان و مشایخ او می‌توان از جارالله زمخشری، خطیب خوارزمی، احمد غزالی، ابوالحسن بیهقی، ابومنصور طبرسی، قطب راوندی، ابوعلی طبرسی، ابوالفتوح رازی و فتّال نیشابوری نام برد. در فقه پیرو مکتب شیخ طوسی بود. برخی او را در شیعه چون خطیب بغدادی در اهل سنت می‌دانند. از آثار اوست؛ متشابه‌القرآن و مختلفه، در دو جلد (تهران، ۱۳۶۹ق)؛ مناقب آل ابی‌طالب (بمبئی، ۱۳۱۳ق)؛ معالم‌العلماء که نخستین‌بار به‌کوشش عباس اقبال چاپ شده است (۱۳۵۳ق)؛ مثالب‌النواصب.