ابوداود سجستانی، سلیمان (۲۰۲ـ بصره ۲۷۵ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ابوداود سِجِسْتانی، سلیمان (۲۰۲ـ بصره ۲۷۵ق)

محدّث مشهور عامّه. از مردم سجستان (سیستان) بود. در طلب حدیث از زادگاهش هجرت کرد و از عالمان خراسان و عراق و شام و مصر و حجاز احادیث بسیار فراگرفت. از شاگردان احمد بن حنبل بود و ترمذی و نسائی و ابوعرانۀ اسفراینی از او سماع حدیث کرده‌اند. ابوبکر عبدالله بن سلیمان سجستانی فرزند اوست. اثر معروف او با نام ‌السّنن، معروف به سنن ابوداود از صحاح ستّه به‌شمار آمده است. از دیگر آثارش: رسالة فی وصف تألیفه لکتاب‌السّنن، ابوداود در این اثر شیوۀ خود را در گردآوری سنن شرح داده است (قاهره، ۱۳۶۹)؛ الرّواة من الاخوة و الاخوات، در رجال (ریاض، ۱۴۰۸ق)؛ المراسیل، در تمیز احادیث مرسل و بررسی وجه «ارسال» آن‌ها؛ مسائل‌الامامه احمد، مشتمل به پرسش و پاسخ‌های ابوداود از احمد بن حنبل در مسائل گوناگون.