بغوی، حسین بن مسعود (بغ هرات ۴۳۳ـ مرورود ۵۱۶ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بَغَوی، حسین بن مسعود (بَغ هرات ۴۳۳ـ مرورود ۵۱۶ق)

حسین بن مسعود بغوی
زادروز بغ هرات ۴۳۳ ق
درگذشت مرورود ۵۱۶ق
نام‌های دیگر فراء یا ابن الفراء
شغل و تخصص اصلی مفتی
لقب رکن الدین و ظهیرالدین
آثار ترجمه الاحکام در فقه و الکفایه فی الفروع؛ مصابیح السنه
گروه مقاله دین اسلام

مفتی، مفسر و محدث شافعی. رکن‌الدین و ظهیرالدین نیز لقب داشت. چون پدرش پوستین‌دوز بود به او فرّاء یا ابن‌‌الفرّاء نیز می‌گفتند. از قاضی حسین بن محمد مرورودی فقه آموخت و از کسانی چون ابوعمرو عبدالواحد ملیحی، یعقوب بن احمد صیرفی و ابوالحسن علی جوینی حدیث شنید. از او ابومنصور عطاری و ابوالفتوح طایی حدیث نقل کردند. از مجتهدان ترجیح به‌شمار می‌رود، چون آرای مذاهب را می‌سنجید و با استدلال یکی را ترجیح می‌داد. فارسی را خوب می‌دانست و دو اثر به نام‌های ترجمة‌الاحکام در فقه و الکفایة فی‌الفروع به این زبان نوشته است. مصابیح‌السُّنة، در حدیث، و لباب‌‌التأویل فی معالم‌التنزیل (تفسیر بغوی) از دیگر آثار اوست.