تنکابنی، ملا محمد (۱۰۴۰ـ اصفهان ۱۱۲۴ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

تُنکابنی، مُلّا محمّد (۱۰۴۰ـ اصفهان ۱۱۲۴ق)
(مشهور به فاضل سراب) متکلم، محدّث، فقیه و اصولی. از شاگردان ملا رجب‌علی تبریزی، ملا محمدباقر سبزواری و محمدباقر مجلسی است. به مکتبِ ملا رجب‌علی تبریزی گرایش داشت و قائل به اشتراک لفظی وجود بود. به تأثیر از سبزواری، افزون بر تشکیک در حجیت اجماع، حکم به وجوب تعیینی نماز جمعه داده است. از شاگردانش می‌توان میر محمد‌باقر گلستانه، میر محمدحسین خاتون‌آبادی، ملا‌زین‌الدین خوانساری را نام برد. حدود ۳۰ اثر از او بر جای مانده است. از آثارش: ضیاء‌القلوب در امامت؛ سفینة‌النجاة در کلام؛ حاشیه بر زبدة‌البیان اردبیلی در آیات‌الاحکام؛ رد شبهۀ جذر‌ اصم؛ اثبات صانع؛ رسالۀ حرکت.