غیلانی، عمر بن علی (آغاز قرن ۶ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

غیلانی، عُمَرِ بْن علی (آغاز قرن ۶ق)
(مشهور به: فریدالدین) فیلسوف ایرانی. در بلخ، مرو و نیشابور به تحصیل منطق، ریاضیات، طبیعیات، الهیات و فقه پرداخت و شاید از درس ابوالعباس لوکری استفاده کرده باشد. با فخر رازی گفت‌وگویی در اثبات حدوث زمانی عالم کرد که مورد پسند رازی واقع نشد. از آثارش: حدوث‌العالم در اثبات آغاز داشتن حادثات و نفی گفتار ابن سینا در این موضوع، و التوطئة للتخطئة در منطق.