منار سربرنجی

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

منار سَربرنجی

منارۀ معروف مسجد محلۀ جهود حصاره در اصفهان. زنان را به حاجت‌دهیِ این مناره اعتقادی راسخ بوده است. پیشینۀ این اعتقاد روشن نیست. کهن‌ترین متنی که در آن از مراسمِ زنان در منار سربرنجی یاد شده است کلثوم ننه است. به روایت شاردن، پدر و مادر دختری که شوهری نمی‌یابد، یا زنی که فرزندی نمی‌آورد، به گردنِ دختر افسار می‌زنند و در حالی‌که جارو و ظرفی گلین نیز به دستش داده‌اند، از خانه تا مناره می‌کشند و وادارش می‌کنند از پله‌ها بالا رود و بر سر هر پله گردویی بشکند و هنگام پایین‌آمدن، پوست‌ها را جارو کند و در ظرف بریزد و کاسه را در محراب بگذارد و مغز گردو را با کشمش مخلوط کند، در راه به مردانی که از آن‌ها خوشش آمده تعارف کند تا بختش باز شود و اگر عقیم است او را کودکی نصیب شود. نیز ← بخت‌گشایی