میرزا مسیحا فسایی

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
میرزا مسیحا فسایی
درگذشت 1127ق
ملیت ایرانی
شغل و تخصص اصلی عالم دینی
آثار تحفۀ سلیمانیه؛ قصیدة الطنانة؛ حلیة الآداب و حلبة الکتاب؛قصر و اتمام نماز؛ دیوان اشعار فارسی و عربی؛ اثبات واجب و توحید
گروه مقاله دین اسلام

میرزا مسیحا فسایی ( - 1127ق)

عالم دینی شیعی و ادیب ایرانی. با وجود شهرت به اجتهاد در فقه شیعی و علوم دینی، دارای طبع شعر نیز بود. در فارسی «معنی» و در عربی «مسیح» تخلص می‌کرد. مسيحا از علمای دورۀ شاه سليمان و سلطان حسين صفوی بوده است.

نام وی محمد مسیح بن اسماعیل فسایی و مشهور به آخوند مسیحا فسایی و میرزا مسیحا فسایی بوده است. با این که همۀ اقوام و پدرانش از اشراف و بزرگان فسا و صاحب مشاغل دیوانی بودند، اما او در ابتدای جوانی زادگاهش را ترک کرد و در شیراز نزد آقاحسین خوانساری به تحصیل علوم دینی پرداخت، تا که موفق به دریافت درجۀ اجتهاد شد. سال‌ها در مقام شیخ‌الاسلامی و امام جماعت فارس بود تا که در سنین بالا در قریۀ فدشکویه (از روستاهای فسا) درگذشت. از وی جز دیوان اشعار، رسالات متعددی در حوزۀ علوم دینی و چند منظومه باقی مانده است.


برخی از آثار

  • تحفۀ سلیمانیه: ترجمۀ ارشاد شیخ مفید. سال 1303ق به صورت سنگی در تهران چاپ شده است.
  • قصیدة الطنانة: شعر عربی در مدح حضرت علی
  • سفینه
  • حلیة الآداب و حلبة الکتاب
  • قصر و اتمام نماز
  • دیوان اشعار فارسی و عربی
  • اثبات واجب و توحید