جامع الاسرار و منبع الانوار

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

جامِعُ‌الْأَسْرارِ و مَنْبَعُ‌الْأنْوار

(یا: مجمع‌الاسرار و منبع‌الانوار) نوشتۀ سید حیدر آملی، در عرفان. این رساله یک دورۀ کامل از عرفان نظری، بر‌مبنای آراء و اعتقادات شیعه است. متن کتاب از یک مقدمه، سه اصل و یک خاتمه تشکیل شده و در ذیل هر اصل، چهار فصل با عنوانِ قاعده آمده است. دعوت به کتمان اسراری که در این کتاب بیان شده، توحید و اقسام آن، استشهاد به حقیقت توحید، توابع و لواحق مبحث توحید و وصیت مؤلّف، مباحثی است که در پنج بخش اصلیِ کتاب مطرح شده است. گذشته از اشارات بسیار مغتنمی که آملی در جای‌جای این کتاب به زندگی و آثار خود دارد، تحلیل آراء عارفان سنّی‌مشرب، همچون قیصری، بر اهمیّت این کتاب افزوده است. نثر جامع‌الاسرار روشن و استوار است. ترجمه‌ای به فارسی نیز از آن به‌دست داده‌اند. متن (۱۳۴۷) و ترجمه، هر دو به‌چاپ رسیده است.