مهدوی، سید مصلح الدین (اصفهان ۱۲۹۴ـ۱۳۷۴ش)
مهدوی، سیّد مصلح‌الدّین (اصفهان ۱۲۹۴ـ۱۳۷۴ش)
روحانی غیرمعمم، مورخ و آموزگار ایرانی. پدرش، سیدشهاب‌الدین محمدتقی نحوی (متوفی ۱۳۴۰ق) و جدش، سیدمحمدحسن موسوی یزدی اصفهانی (متوفی ۱۲۶۳ق) از علمای اصفهان بودند. مادرش، دختر ملاحسین کرمانی، از عالمان صاحب‌مسند قضا و فتوا (متوفی 1330ش)، بود. تحصیلات ابتدایی و متوسطۀ خود را در اصفهان گذراند و هم‌زمان به تحصیل علوم دینی در محضر استادانی چون معلم حبیب‌آبادی، ملا محمد همامی، میرزا محمدباقر امامی، سیدحسن مدرس، میرمحمد صادقی و دیگران پرداخت. در ۱۳۱۵ش برای ادامۀ تحصیل در رشتۀ فلسفه و امور تربیتی به دانشسرای عالی تهران رفت و در آن‌جا از سید محمدکاظم عصّار، شیخ محمدحسین فاضل تونی و رضازادۀ شفق و دیگران استفاده کرد. در ۱۳۳۱ش در وزارت آموزش و پرورش تهران استخدام شد و بیش از ۳۰ سال در دبیرستان‌های تهران و اصفهان تدریس کرد. پس از بازنشستگی، تحقیق و تألیف در زمینۀ تاریخ و بزرگان اصفهان را ادامه داد. دَه نفر از بزرگان علما و مجتهدین، ازجمله آقا بزرگ تهرانی و مرعشی نجفی و سیدعلی علامه خانی، به وی اجازۀ روایت دادند.
از جمله آثار او در شرح احوال نام‌آوران و تاریخ اصفهان عبارتند از: ارمغان اصفهان در شرح حال علامه بهبهان (۱۳۹۴ش)؛ اصفهان دارالعلم شرق (۱۳۸۶ش)؛ اعلام اصفهان (۱۳۸۶، ۱۳۸۷ و ۱۳۸۹ش)، تاکنون (۱۴۰۴ش) سه جلد از این کتاب (تا پایان حرف ع) به چاپ رسیده است؛ بیان‌المفاخر (1368ش)، که زندگینامۀ سیدمحمدباقر حجت‌الاسلام شفتی (متوفی ۱۲۶۰) و خاندان و شاگردان و آثار و وقایع عصر او و تاریخچۀ محلۀ بیدآباد است؛ تاریخچۀ اَرزَنان و مقبرۀ علیاجناب زینب‌خاتون معروف به زینبیه (۱۳۷۵ش)؛ تاریخچۀ زندگانی و آثار مرحوم آیت‌الله العظمی حاج‌آقاحسین طباطبایی بروجردی (۱۳۴۱ش)؛ تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان در دو قرن اخیر (۱۳۶۷ش)؛ تذکرۀ شعرای معاصر اصفهان (۱۳۳۴ش)، که شرح حال، عکس و نمونه اشعار ۴۸۶ تن از شعرای اصفهان و توابع است؛ زندگینامۀ علامه مجلسی (۱۳۵۷ و ۱۳۵۹ش)؛ سیری در تاریخ تخت فولاد اصفهان (۱۳۷۰ش)، که نام دیگر آن لسان‌الارض یا تاریخ تخت فولاد است؛ مختصری از تاریخچۀ محلۀ خواجو و تاریخ ساختمان حمام شریف و عین وقفنامۀ حمام (۱۳۴۵ش)؛ ) مزارات اصفهان.