شافعی، محمد بن ادریس (غزه ۱۵۰ ـ مصر ۲۰۴ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
(تغییرمسیر از محمد بن ادریس شافعی)

شافعی، محمد بن ادریس (غزه ۱۵۰ ـ مصر ۲۰۴ق)

محمد بن ادریس شافعی
زادروز غزه ۱۵۰ق
درگذشت مصر ۲۰۴ق
ملیت عرب
شغل و تخصص اصلی فقیه
لقب امام شافعی
آثار الْاُمّ؛ المسند؛ المسنن؛ الحجّة؛ الرساله (در علم اصول فقه)
گروه مقاله دین اسلام

(معروف به: امام شافعی) مؤسس مکتب فقهی شافعیّه. در مکه نزد اسماعیل بن قسطنطین و سفیان بن عینیه، در یمن نزد مطرف بن مازن و عمرو بن ابی سلمه، در عراق نزد وکیع بن جراح و در مدینه حدود دَه سال نزد مالک بن انس درس خواند. در فقاهت به کتاب، سنت، اجماع و قیاس رجوع می‌کرد و به خلاف ابوحنیفه به استحسان بی‌اعتنا بود. ادبیات، شعر، نجوم و طب را نیز نیک می‌دانست. در بغداد و نیز در قاهره در جامع عمرو بن عاص کرسی تدریس داشت. حسن زعفرانی، حسین کرابیسی و ربیع جیزی از شاگردان او بودند. احمد بن حنبل معروف‌ترین شاگرد اوست. یک‌بار به اتهام طرفداری از علویان، در یمن دستگیر و با غل و زنجیر به بغداد فرستاده شد، اما خلیفه هارون‌الرشید او را بخشید. از آثارش: الْاُمّ؛ المسند؛ المسنن؛ الحجّة؛ الرساله (در علم اصول فقه).