براهنی، رضا: تفاوت میان نسخه‌ها

[[پرونده:12168000- 3.jpg|جایگزین=رضا براهنی همراه با ادوارد اَلبی و غلامحسین ساعدی (سال ۱۹۷۸)|بندانگشتی|رضا براهنی همراه با [[آلبی، ادوارد|ادوارد اَلبی]] و [[غلامحسین ساعدی]] (سال ۱۹۷۸)]]

منتقد ادبی، رمان‌نویس، مترجم و شاعر ایرانی. از دانشگاه استانبول دکتری ادبیات انگلیسی گرفت و در دانشگاه تهران به تدریس پرداخت. مهم‌ترین منتقد ادبی و خاصه ناقد شعر ایران طی دهه‌های 1350 تا انتهای دهۀ 1370. وی فعالیت‌های سیاسی نیز داشته است. کار ادبی‌اش را از ۱۳۴۰ش با ترجمۀ آثار سنت‌ اگزوپری و ایوآندریچ آغاز کرد. در مجلۀ فردوسی نقدهایی در زمینۀ شعر و داستان نوشت و به‌عنوان منتقدی صریح‌اللهجه شهرت یافت. مجموعۀ این نقدها در دو کتاب ''طلا در مس'' در نقدِ شعر و شاعران (۱۳۴۴ش، ویرایش سه‌جلدی، تهران، ۱۳۷۱ش) و ''قصه‌نویسی'' (تهران، ۱۳۴۸ش) در نقد داستان و داستان‌نویسان منتشر شد.   

نخستین مجموعۀ شعرش، ''آهوان باغ''، در ۱۳۴۱ش انتشار یافت. از آن‌پس مجموعۀ شعرها و متن‌های انتقادی متعددی به‌چاپ رساند، از آن شمارند: ''مصیبتی زیر آفتاب'' (تهران، ۱۳۴۹)؛ ''اسماعیل'' (تهران، ۱۳۶۶)؛ ''بیا کنار پنجره'' (تهران، ۱۳۶۷)؛ مجموعۀ ‌شعر ''خطاب به پروانه‌ها'' (۱۳۷۴ش) همراه با متنِ انتقادیِ ''چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم''؛ ''کیمیا و خاک'' (۱۳۶۴ش)؛ ''بحران رهبری نقد و انتقاد ادبی'' (۱۳۷۵ش). در سال‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ضمن تشکیل کلاس‌های داستان‌نویسی، چند رمان منتشر کرد؛ از آن شمارند: ''بعد از عروسی چه گذشت'' (تهران، ۱۳۶۱)؛ ''آواز کشتگان'' (۱۳۶۲ش)؛ ''[[رازهای سرزمین من]]'' (تهران، ۲ جلد، ۱۳۶۶ش)؛ ''آزاده خانم و نویسنده‌اش'' (۱۳۷۶ش). از آثار دیگرش: رمان ''روزگار دوزخی آقای ایاز'' در ۳ جلد (این کتاب در سال‌های پیش از انقلاب چاپ و جمع‌آوری شد) و ''تاریخ مذکر''. براهنی در آثار اولیه‌اش، اعم از نقد و شعر و داستان، رویکردی اجتماعی‌ دارد، اما در آخرینِ آن‌ها به بازی‌های زبانی و شگردهای پسا‌مدرن گرویده است. وی از دهۀ 1360 با برگزاری کارگاه‌هایی ادبی در زیرزمین خانه‌اش و ضمن طرح نظریه‌هایی چون نظریۀ زبان، جریانی را در شعر ایران به راه انداخت که باعث شکل‌گیری جریانات ادبی‌ای چون شعر دهۀ هفتاد، شعر پست‌مدرن و شعر زبانی شد. از شاگردان وی در این کارگاه‌ها شاعران و داستان‌نویسانی چون [[شیوا ارسطویی]]، هوشیار انصاری‌فر، شمس آقاجانی، عباس حبیبی بدرآبادی، [[مهسا محبعلی]]، [[میرعلی نقی، سید علیرضا (تهران ۱۳۴۵ش)|سیدعلیرضا میرعلینقی]]، فریبا صدیقیم، ناهید توسلی، رؤیا تفتی، [[رزا جمالی]] و احمد نادعلی را می‌توان نام برد.   

<!--12168000--> 

          [[Category:ادبیات فارسی]]

          [[Category:ادبیات معاصر - اشخاص]]

          [[Category:زبان شناسی و ترجمه]]

          [[Category:مترجمان]]