آیت احمد، حسین (۱۹۲۶- لوزان ۲۰۱۵م): تفاوت میان نسخه‌ها

آیت احمد، حسین (۱۹۲۶- لوزان ۲۰۱۵م) (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۰

۲۰ بایت اضافه‌شده ، ۳ سال پیش

جز

Added English title to display title and first line

Automoderated users، ربات‌ها، دیوان‌سالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، مدیران، userexport، سرویراستار

۲٬۲۵۴

ویرایش

نسخهٔ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ (نمایش مبدأ) Mohammadi2 (بحث \| مشارکت‌ها) بدون خلاصۀ ویرایش		نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۰ (نمایش مبدأ) Erfan (بحث \| مشارکت‌ها) جز (Added English title to display title and first line) تفاوت با ویرایش جدیدتر ←
خط ۱:		خط ۱:
			Ayat Ahmed, Hossein

	آیت احمد، حسین (۱۹۲۶- لوزان ۲۰۱۵م)<br/> سیاستمدار و ناسیونالیست الجزایری. درخلال جنگ استقلال عضو جبهۀ آزادی‌بخش ملی<ref>Front de Libération Nationale (FLN)</ref> و شورای ملی انقلاب‌ الجزایر<ref>Conseil National de la Révolution Algérienne (CNRA)</ref> بود. مقامات مستعمراتی فرانسه، او را دستگیر کردند (۱۹۵۶) و تا ۱۹۶۲ در زندان به‌سر ‌برد. پس از استقلال الجزایر نمایندۀ مجلس ملی شد، اما در ۱۹۶۳ کناره‌گیری کرد و حزب مخالف، جبهۀ نیروهای سوسیالیست<ref>Front des Forces Socialistes (FFS)</ref>، را سازماندهی کرد. هنگامی‌که تلاش می‌کرد از قبائلیه<ref>Kabylia</ref>، زادگاهش، نبرد برضد رژیم بن بلا<ref>Ben Bella</ref> را آغاز کند، او را بازداشت و محکوم به مرگ کردند. در ۱۹۶۶ از زندان گریخت و کشورش را ترک کرد. قانونی‌شدن احزاب سیاسی در الجزایر به تبعید آیت احمد پایان داد (۱۹۸۹)، اما از انتقاد صریح او از شیوۀ غیردموکراتیک ادارۀ کشور ممانعت نکرد.		آیت احمد، حسین (۱۹۲۶- لوزان ۲۰۱۵م)<br/> سیاستمدار و ناسیونالیست الجزایری. درخلال جنگ استقلال عضو جبهۀ آزادی‌بخش ملی<ref>Front de Libération Nationale (FLN)</ref> و شورای ملی انقلاب‌ الجزایر<ref>Conseil National de la Révolution Algérienne (CNRA)</ref> بود. مقامات مستعمراتی فرانسه، او را دستگیر کردند (۱۹۵۶) و تا ۱۹۶۲ در زندان به‌سر ‌برد. پس از استقلال الجزایر نمایندۀ مجلس ملی شد، اما در ۱۹۶۳ کناره‌گیری کرد و حزب مخالف، جبهۀ نیروهای سوسیالیست<ref>Front des Forces Socialistes (FFS)</ref>، را سازماندهی کرد. هنگامی‌که تلاش می‌کرد از قبائلیه<ref>Kabylia</ref>، زادگاهش، نبرد برضد رژیم بن بلا<ref>Ben Bella</ref> را آغاز کند، او را بازداشت و محکوم به مرگ کردند. در ۱۹۶۶ از زندان گریخت و کشورش را ترک کرد. قانونی‌شدن احزاب سیاسی در الجزایر به تبعید آیت احمد پایان داد (۱۹۸۹)، اما از انتقاد صریح او از شیوۀ غیردموکراتیک ادارۀ کشور ممانعت نکرد.