احیای دینی (مسیحیت)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
(تغییرمسیر از Religious revival)

اِحیایِ دینی (مسیحیت)(religious revival)
رشد گرایش دینی، معمولاً پس از دوره‌ای رخوت نسبی. در مسیحیت از قرن ۱۸ مصطلح شده است، ولی در واقع همۀ نهضت‌های پروتستان که در قرون ۱۴ و ۱۵ و ۱۶ به رهبری کسانی همچون جان ویکلیف[۱]، یان هوس[۲]، مارتین لوتر[۳]، ژان کالوَن[۴]، و هولدریش تسوینگلی[۵] شکل گرفتند جنبش‌های احیای دینی بودند. این اصطلاح در معنای اخص به بیداری دینی که در انگلستان از حدود ۱۷۳۷ به کوشش جان و چارلز وِسلی[۶] و جورج وایتفیلد[۷]رخ داد، و در کوتاه زمانی سرتاسر بریتانیا و ایرلند را فرا گرفت و از اقیانوس‌ها گذشت، اطلاق می‌شود؛ کمابیش در همین زمان جنبش مشهور به «بیداری عظیم[۸]» در امریکا متولد شد و به کمک نهضت اروپایی دوچندان نیرو گرفت.



  1. John Wyclif
  2. Jan Hus
  3. Martin Luther
  4. John Calvin
  5. Huldreich Zwingli
  6. John and Charles Wesley
  7. George Whitefield
  8. Great Awakening