سنبلک

سُنبُلَک (spikelet)

یکی از واحدهای گل‌آذین گیاهان تیرۀ غلات. متشکّل از محوری نازک است که روی آن یک یا چند گل ‌قرار دارد. هر گل یا گلچه یک جفت برگۀ فلس‌مانند، با نام گلوم (پوشه)، دارد و با پوششی غشایی با نام لما، و نیز پالِئایی (داسه، پوشینک) نازک و باریک محصور می‌شود. پالئا گاهی به زائدۀ بلند و نازکی با نام ریشک یا داسه ختم می‌شود.