وایلدر، تورنتون (۱۸۹۷ـ۱۹۷۵)
| تورنتون وایلدر Thornton Wilder | |
|---|---|
| زادروز |
مدیسون، ویسکانسین ۱۸۹۷م |
| درگذشت | ۱۹۷۵م |
| ملیت | امریکایی |
| تحصیلات و محل تحصیل | در چین و دانشگاه ییل |
| شغل و تخصص اصلی | نمایش‌نامه‌نویس |
| شغل و تخصص های دیگر | رمان‌نویس |
| سمت | مدرس در دانشگاه شیکاگو از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۶ |
| آثار | کابالا (۱۹۲۵)؛ روز پانزدهم مارس (۱۹۴۸)؛ روز هشتم (۱۹۶۷) |
| گروه مقاله | ادبیات غرب |
| جوایز و افتخارات | برنده جایزه پولیتزر برای رمان پل سن لویی ری (۱۹۲۷) و نیز نمایش نامه های شهر ما (۱۹۳۸) و پوست دندان های ما (۱۹۴۲) |
وایلدر، تورنتون (۱۸۹۷ـ۱۹۷۵)(Wilder, Thornton)
نمایش‌نامه‌نویس و رُمان‌نویس امریکایی. برای رُمان پُل سن لوئی ری[۱] (۱۹۲۷) و نیز نمایش‌نامه‌های شهر ما[۲] (۱۹۳۸) و پوست دندان‌های ما[۳] (۱۹۴۲)، سه بار برندۀ جایزۀ پولیتزر[۴] شد. در ۱۹۵۸ از رویدلال ازدواج[۵] (۱۹۵۴)، نمایش‌نامۀ فارس[۶] او، فیلم ساخته شد. این اثر، در ۱۹۶۴، به‌صورت نمایش موزیکال[۷] موفقی با نام سلام خوشگله[۸]، برروی صحنه آورده شد. نمایش‌نامه‌هایش آشکارا فلسفی‌اند و معمولاً از هیچ‌گونه وسایل صحنه یا دکور[۹] استفاده نمی‌شود؛ و شخصیت‌های آن‌ها اغلب مستقیماً به تماشاگران معرفی می‌شوند. وایلدر، در مدیسون[۱۰]، ویسکانسین[۱۱]، به‌دنیا آمد؛ پدرش روزنامه‌نگار بود و بعدها دیپلمات شد. هر پنج خواهر و برادر وایلدر مثل خود او تبدیل به افرادی موفق و سرشناس شدند: دو شاعر، یک نویسنده، یک استاد دانشگاه الهیات و یک حیوان‌شناس. به دلیل شغل پدرش مدتی در چین زندگی کرد و سپس به امریکا بازگشت و در دانشگاه ییل[۱۲] تحصیل کرد. دانشجویی منزوی بود و همکلاسی‌ها طردش می‌کردند و به این ترتیب، او تقریبا تمام وقتش را در کتابخانه سپری می‌کرد. از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۶ در دانشگاه شیکاگو به‌تدریس پرداخت. کابالا[۱۳]، نخستین رُمانش، در ۱۹۲۵ انتشار یافت. آثار بعدی‌اش عبارت‌اند از روز پانزدهم مارس[۱۴] (۱۹۴۸)، که مطالعه‌ای است دربارۀ سقوط سزار[۱۵] در قالب نامه، و رُمان روز هشتم[۱۶] (۱۹۶۷).