نمایش مبدأ برای کاشف شیرازی، محمدشریف (کربلا ۱۰۰۳ـ پس از ۱۰۶۳ق)


کاشِف شیرازی، محمّدشریف (کربلا ۱۰۰۳ـ پس از ۱۰۶۳ق)<br>
<p>عالم دینی و شاعر ایرانی. در ۱۰۰۶ق با پدرش به اصفهان رفت و در آن‌جا حدود بیست سال به تحصیل و ادب‌آموزی سرگرم بود. سپس به تهران رفت و منصب قضای طرشت یافت و پانزده سال در این سمت بود. از آثار اوست: ''سراج‌المنیر'' که مجموعه‌ای از حکایات اخلاقی است (بمبئی، ۱۲۶۵)؛ ''خزان و بهار'' به نثر در فضایل اخلاقی (۱۲۸۶ق)؛ ''درّ مکنون'' به نثر؛ ''عباس‌نامه'' به‌شیوۀ ''شاهنامۀ'' فردوسی؛ ''هفت پیکر'' به نظم؛ ''لیلی و مجنون''.</p>
<br><!--35076100-->
[[رده:ادبیات فارسی]]
[[رده:ادبیات قدیم – اشخاص]]