| عنوان نمایشی | شاهاندشت، قلعه |
| کلید پیشفرض مرتبسازی | شاهاندشت، قلعه |
| حجم صفحه (بایت) | ۲٬۰۰۳ |
| شناسهٔ فضای نام | 0 |
| شناسهٔ صفحه | 26032500 |
| زبان محتوای صفحه | fa - فارسی |
| مدل محتوای صفحه | ویکیمتن |
| فهرستکردن توسط رباتها | مجاز |
| تعداد تغییرمسیرها به این صفحه | ۱ |
| شمرده شده به عنوان صفحهٔ محتوایی | بله |
| تصویر صفحه |  |
| سازندۀ صفحه | DaneshGostar (بحث | مشارکتها) |
| تاریخ ایجاد صفحه | ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ |
| آخرین ویرایشگر | Nazanin (بحث | مشارکتها) |
| تاریخ آخرین ویرایش | ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۳۳ |
| تعداد کلی ویرایشها | ۷ |
| تعداد کلی نویسندگان یکتا | ۳ |
| تعداد ویرایشهای اخیر (در ۹۰ روز گذشته) | ۴ |
| تعداد نویسندگان یکتای اخیر | ۱ |
Description | Content |
Article description: (description)
This attribute controls the content of the description and og:description elements. | شاهاندشت، قلعه بر فراز کوه شاهاندشت در شهرستان آمل، بخش لاریجان، کنار روستا و آبشار مشهوری به همین نام از دورۀ بادوسپانان. به ملک بهمن آخرین فرمانروای سلسله بادوسپانی تعلق داشت و به این نام نیز شهرت دارد. صخرهای که قلعه بر آن بنا شده، در ۲۲۰متری اراضی شاهاندشت است. از لاشۀ سنگهای بزرگ و کوچک با ملات گچ و ساروج ساخته شده است. از دو طبقه با اتاقهای متعدد که بهوسیلۀ راهروها و پلهها به یکدیگر مربوط میشدند، و چند برج توپر استوانهای تشکیل میشد که ارتفاع کنونی چند برج باقیمانده شش متر است. پلهای که به ارگ قلعه میرفته بین ۲۰ تا ۳۰ متر ارتفاع داشته است. بعضی از اتاقها مقرنسکاری و گچبری شده و دارای قوس بودهاند. از قسمتهای باقیماندۀ قلعه چهار دیوار در غرب قلعه است. قلعۀ شاهاندشت در ۱۰۰۵ق بهوسیلۀ سپاهیان صفوی فتح و ویران شد. در آن سکههای طلا و نقره و چند قطعه سفال به رنگهای سبز، سبز و زرد، آجری، تکهای کاشی فیروزهایرنگ و تکهای از یک ظرف چینی بهدست آمده است. بقایای این دژ سال 1379ش، در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. |
