امامزاده اسماعیل (میانه)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۵۶ توسط Nazanin (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «امامزاده اسماعیل (میانه) بقعه‌ای واقع در استان آذربایجان شرقی، شهر میانه، محله سرچشمه، در بخش مرکزی شهر و در جنوب مسجد جامع میانه. در قرن ۸ه.ق احداث شده است. این اثر به دوره صفوی نسبت داده شده و در تاریخ ۲۸ مرداد ۱۳۴۸ با شماره ثب...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

امامزاده اسماعیل (میانه)

بقعه‌ای واقع در استان آذربایجان شرقی، شهر میانه، محله سرچشمه، در بخش مرکزی شهر و در جنوب مسجد جامع میانه. در قرن ۸ه.ق احداث شده است. این اثر به دوره صفوی نسبت داده شده و در تاریخ ۲۸ مرداد ۱۳۴۸ با شماره ثبت ۸۷۱ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.

ویژگی‌های معماری

بنای بقعه دارای ویژگی‌هایی است که آن را از بسیاری از بناهای مشابه متمایز می‌کند. در گزارش‌های محلی، به وجود مناره یا گلدسته‌ای با ارتفاع حدود ۱۳ متر و قطر قاعده پائینی ۳.۵ متر اشاره شده است که در سال ۱۲۵۸ق بدست «عوض اوغلو بایرامعلی» ساخته شده است. وسعت داخلی بقعه در حدود ۳۰ مترمربع (۵/۵×۵/۵) و ارتفاع آن تا پای گنبد ۵/۴ متر است. بلندی گنبد ۶ متر می‌باشد. در دیوار شمالی بقعه دری به مسجد جامع باز می‌شود که در بالای آن کتیبه سنگی موجود و عبارت زیر روی آن حکاکی شده است: الله، محمد، علی، هذه روضه سیدالشهداء کمال‌الدین بن سیدمحمدبن امام جعفرصادق (ع) در تاریخ سنه ۹۲۳ ظهور شد. این بنا از جنس آجر ساخته شده و سادگی فرم آن در کنار عناصر مذهبی، فضایی معنوی و آرام ایجاد کرده است.

امامزاده اسماعيل در حال حاضر دارای حياط بسيار بزرگی است كه دارای چهار درب ورودی به حياط امامزاده است در پشت بقعه امامزاده روی كاشی‌های قسمتی از يكی از سوره‌های مباركه قرآن نوشته شده و روبه‌روی يكی از درهای ورودی امامزاده نصب شده است.