میامی، شهرستان

میامی، شهرستان (County) Mayamey

واقع در شمال شرقی استان سمنان، به مرکزیت اداری شهر میامی. مشتمل است بر دو بخش‌ مرکزی به مرکزیت شهر میامی (شامل دهستان‌های کلاته‌های شرقی، میامی و فرومد)، و بخش کالپوش به مرکزیت رضوان (شامل دهستان‌های رضوان و نردین)، و 45 روستا. بر پایه منابع جغرافیایی کهن، واژۀ «میامی» از «مَی‌مَی» گرفته شده که به تاکستان‌های سرسبز و فراوانی انگور در این ناحیه اشاره دارد. آنچه از این منابع استخراج می‌شود این است که منطقۀ مورد نظر از چندصدسال پیش تاکستان‌های آباد داشته. شماری از آبادی‌های کنونی این منطقه تاریخی کهن و پیوسته به سرزمین/ ایالت تاریخی قومس (کومش) دارند، خاصه دو شهر کنونی فرومد و میامی. از آن چه که در کتاب‌های تاریخی آمده بر می‌آید که میامی در قسمت شرقی قومس واقع بوده است. به دلیل واقع بودن برخی آبادی‌های میامی در مسیر جادۀ ری به خراسان، در دورۀ صفویه تعدادی کاروانسرا و آب‌انبار در این منطقه ساخته شد. ابن یمین، از شاعران نامدار سدۀ 7 و 8هجری از مردم این سرزمین و از آبادی فرومد بوده است. میامی در تقسیمات کشوری معاصر ایران از توابع شهرستان شاهرود بوده؛ تا سال 1390ش که با مصوبۀ هیأت دولت در جلسۀ ۱۳۹۰/۶/۱۹ش، با انتزاع بخش میامی از شهرستان یادشده به شهرستان میامی ارتقاء یافت.

براساس سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت این شهرستان 38,718نفر است؛ برپایۀ اطلاعات مرکز آمار ایران، از این رقم حدود 16درصد ساکن دو شهر و بیش از 86درصد روستانشینانند. بیشتر مردم شهرستان به زبان فارسی و در برخی مناطق و روستاها به زبان ترکی خراسانی، بلوچی و کردی کرمانجی سخن می‌گویند. اقتصاد مردم این شهرستان برپایۀ کشاورزی و دامداری استوار است؛ و علاوه بر این، در میامی چند معدن فلزات (از جمله کرومیت و مس) و دو-سه شهرک و ناحیۀ صنعتی فعال و نیمه‌فعال وجود دارد. گندم، جو، چغندرقند، پسته، حبوبات، فلفل، پیاز، کلزا، تخمۀ آفتابگردان، گیاهان علوفه‌ای (یونجه و ذرت) و انگور مهم‌ترین محصولات کشاورزی این شهرستان است. صنایع‌ دستی میامی شامل جاجیم‌بافی، لاک‌تراشی، تولید البسۀ محلی، دست‌بافته‌های سنتی، نمدمالی و… می‌شود.