استنباط

اِستِنباط
(در لغت به‌‌معنای کشیدن آب از اعماق زمین) و در اصطلاح اصول فقه فهم احکام شرعی از منابع معتبر به‌طور روشمند از سوی کسی که صلاحیت دارد. به بیان دیگر، استنباط یعنی اجتهاد و به مجتهد مستنبط هم گویند. البته به طور دقیق‌تر می‌توان گفت که استنباط، حاصل اجتهاد است، نه خود آن.