اشون

اَشَوَن
مالک راستی و پیرو راستی. در فرهنگ اَوِستایی صفتی است برای اَهورامَزدا، ایزدان، و همه موجودات اهورایی. هنگامی که این صفت برای مردمان به‌کار برده می‌شود، معنی پرهیزگار دارد و هنگامی که برای غیر آدمیان استفاده شود به‌معنی مقدس است. در آیین زردشتی پیرو معتقد راستین مَزدا را گویند. لقب اَشو، که با نام زردشت می‌آید، از همین ریشه است.