بخور

بُخور (incense)

هر رِزین، صمغ، بَلَسان یا ماده‌ای دیگر که هنگام سوختن، دود شامه‌نوازی متصاعد می‌کند. در آیین‌های مذهبی نیز برای خوش‌بو‌کردن هوا و دفع حشرات به‌کار می‌رود. در معبد یهودی باستان، بخور را به خدا پیشکش می‌کردند و چگونگی کاربرد آن به تفصیل در تورات۱ آمده است؛ ولی امروزه یهودیان۲ از آن استفاه نمی‌کنند. در ادیان هندو، بودا، و تائو۳، از بخور هنگام عبادت۴ یا مراقبه۵ استفاده می‌شود. بخور نماد بوی خوشی است که به آسمان می‌رود. به روایت کتاب مقدس۶، مجوسان۷ به عیسای کودک بخور هدیه کردند و در کتاب مکاشفۀ یوحنا۸، بخور مظهر «دعاهای مقدسین» است؛ با این همه، استفاده از آن تا قرن ۶م در کلیسای مسیحی رواج نداشت. گمان می‌رود که بخور خاصیت حفظ‌کننده از فساد داشته باشد که برای کلیساهای دارای سقف چوبین باارزش است.

Torah

Judaism Taoism prayer meditation Bible magi Book of Revelation