ترکی باستان: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
(جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1')
(بدون تفاوت)

نسخهٔ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

تُرکیِ باستان

زبان ترکی کهن که منشأ گویش‌های فراوان امروز ترکی در منطقه وسیع آسیای مرکزی و آذربایجان و مناطق دیگر ترک‌زبان ایران و ترکیه است. ترکی از خانواده زبان‌های آلتایی است که در کنار آن مغولی و تُنگوزیک قرار دارد و خود به شاخه‌های جنوب غربی (اوغوزی)، شمال غربی (قپچاق)، جنوب شرقی (چاگاتایی یا جغتایی) و شمال شرقی تقسیم می‌شود و برخی از مهم‌ترین زبان‌های ترکی امروز مانند ترکیه‌ای، آذربایجانی، ترکمن، تاتاری، قرقیزی، قزاقی، باشغیری، ازبکی و اویغوری و زبان‌های چوواشی و یا قوتی از آن سرچشمه گرفته‌اند. برپایۀ سنگ‌نبشته‌ها، ترکی باستان دارای الفبای خاص خود بوده است، که دَه مصوت و ۲۸ صامت دارد و حرف صامت /f/ در آن وجود ندارد.