شینگون: تفاوت میان نسخهها
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
(بدون تفاوت)
|
نسخهٔ ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳
شِینْگون (Shingon)(در چینی، چِن یِن بهمعنی «کلام حقیقی») مکتب ژاپنی بوداییگری باطنی، از سنتهای بودایی عمدۀ ژاپن. سلوک تدریجی در طریق اشراق به کمک مراقبه و تأمل، اساس آن را تشکیل میدهد. آن را راهبی به نام کوکائی[۱] (۷۷۴ـ۸۳۵م) که پس از مرگش کوبو دائیشی[۲] نام گرفت در ۸۰۶م از چین به ژاپن برد. برابر آمار ۱۹۹۰، شینگون در ژاپن نزدیک به ۴هزار معبد و بیش از ۱۰میلیون پیرو داشت. مَندلاها[۳] (نمادهای جهان هستی) وسایل مهم مراقبهاند، زیرا کلمات، عاجز از انتقال حقیقت معانی تعالیم شینگوناند و حرکات دست، پیکرها و پیکرهها، و سلوک پنهان، روح را پذیرای دریافت میکند. بودا دائینیچی نیورائی[۴] (وَئیروچَنَه[۵]) جوهر عالم بهشمار میرود. شینگون از تلفیق ادیان شینتو و بودا (ریوبو شینتو[۶]) جانبداری میکرد و در دورۀ کوکائی از حمایت رسمی برخوردار بود. او در ۸۱۶م مرکز آن را در کوه کویا[۷] در جنوب اوزاکا[۸] مستقر کرد.