لاگرانژ، ژوزف لوئی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۳:۵۳

لاگْرانْژ، ژوزِف لوئی (۱۷۳۶ـ۱۸۱۳م)(Lagrange, Joseph Louis)

(نام اصلی: جوزپه لودوویکو لاگرانژ^[۱]) ریاضی‌دان فرانسوی، زادۀ ایتالیا. در اثرش با نام مکانیک تحلیلی^[۲] (۱۷۸۸م)، آنالیز ریاضی را با استفاده از اصولی که آیزاک نیوتون^[۳] برقرار کرده‌بود، در مسایلی ازجمله حرکت سیارات وقتی تحت تأثیر نیروی گرانشی یکدیگرند به‌‌کار برد. در تورینو^[۴] زاده شد و در آن‌جا، در ۱۹سالگی به استادی ریاضیات در مدرسۀ توپخانه سلطنتی^[۵] منصوب شد. در ۱۷۶۶م، فردریک کبیر^[۶]، پادشاه پروس، از او دعوت کرد مدیریت آکادمی علوم برلین^[۷] را برعهده گیرد. در ۱۷۸۷م، به دعوت لوئی شانزدهم به پاریس رفت تا عضو آکادمی سلطنتی فرانسه^[۸] شود. از ۱۷۹۷م، استاد اِکول پلی‌تکنیک^[۹] بود. در ۱۷۵۵م، با فراتررفتن از نظریۀ صوت^[۱۰] نیوتون، منازعه‌ دربارۀ ماهیت صوت را حل و فصل کرد. بعدها، بعضی از قضیه‌های پیِر دو فرما^[۱۱] را اثبات کرد که ۱۰۰ سال ثابت نشده بودند. لاگرانژ در مکانیک تحلیلی توانست نظریۀ مکانیک سیالات و جامدات را به اصلی تحلیلی فروکاهد و آن را بدون استفاده از تصویر و نمودار توضیح دهد. درس‌های او در اِکول پلی‌تکنیک، با نام نظریۀ توابع تحلیلی^[۱۲] (۱۷۹۷م) و درس‌هایی دربارۀ حساب توابع^[۱۳] (۱۸۰۶م)، منتشر شدند.

↑ Guiseppe Lodovico Lagrange
↑ Mécanique analytique
↑ Isaac Newton
↑ Turin
↑ Royal Artillery School
↑ Frederick the Great
↑ Berlin Academy of Sciences
↑ French Royal Academy
↑ Ecole Polytechnique
↑ theory of Sound
↑ Pierre de Fermat
↑ Théorie des fonctions analytiques
↑ leçons sur le calcul des fonctions

[1] Guiseppe Lodovico Lagrange

[2] Mécanique analytique

[3] Isaac Newton

[4] Turin

[5] Royal Artillery School

[6] Frederick the Great

[7] Berlin Academy of Sciences

[8] French Royal Academy

[9] Ecole Polytechnique

[10] theory of Sound

[11] Pierre de Fermat

[12] Théorie des fonctions analytiques

[13] leçons sur le calcul des fonctions

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-لاگْرانْژ، ژوزِف لوئی (۱۷۳۶ـ۱۸۱۳)(Lagrange, Joseph Louis)<br/> [[File:37025200.jpg|thumb|لاگْرانْژ، ژوزِف لوئي]]
+لاگْرانْژ، ژوزِف لوئی (۱۷۳۶ـ۱۸۱۳م)(Lagrange, Joseph Louis)<br/> [[File:37025200.jpg|thumb|لاگْرانْژ، ژوزِف لوئی]]
 (نام اصلی: جوزپه لودوویکو لاگرانژ<ref>Guiseppe Lodovico Lagrange
-</ref>) ریاضی‌دان فرانسوی، زادۀ ایتالیا. در اثرش با نام ''مکانیک تحلیلی''<ref>''Mécanique analytique'' </ref> (۱۷۸۸)، آنالیز ریاضی را با استفاده از اصولی که آیزاک نیوتون<ref>Isaac Newton </ref> برقرار کرده‌بود، در مسایلی ازجمله حرکت سیارات وقتی تحت تأثیر نیروی گرانشی یکدیگرند به‌‌کار برد. در تورینو<ref>Turin </ref> زاده شد و در آن‌جا، در ۱۹سالگی به استادی ریاضیات در مدرسۀ توپخانه سلطنتی<ref>Royal Artillery School </ref> منصوب شد. در ۱۷۶۶، فردریک کبیر<ref>Frederick the Great </ref>، پادشاه پروس، از او دعوت کرد مدیریت آکادمی علوم برلین<ref>Berlin Academy of Sciences</ref> را برعهده گیرد. در ۱۷۸۷، به دعوت لوئی شانزدهم به پاریس رفت تا عضو آکادمی سلطنتی فرانسه<ref> French Royal Academy </ref> شود. از ۱۷۹۷، استاد اِکول پلی‌تکنیک<ref>Ecole Polytechnique </ref> بود. در ۱۷۵۵، با فراتررفتن از نظریۀ صوت<ref>theory of Sound </ref> نیوتون، منازعه‌ دربارۀ ماهیت صوت را حل و فصل کرد. بعدها، بعضی از قضیه‌های پیِر دو فرما<ref>Pierre de Fermat </ref> را اثبات کرد که ۱۰۰ سال ثابت نشده بودند. لاگرانژ در ''مکانیک تحلیلی'' توانست نظریۀ مکانیک سیالات و جامدات را به اصلی تحلیلی فروکاهد و آن را بدون استفاده از تصویر و نمودار توضیح دهد. درس‌های او در اِکول پلی‌تکنیک، با نام ''نظریۀ توابع تحلیلی''<ref>''Théorie des fonctions analytiques''</ref>(۱۷۹۷) و ''درس‌هایی دربارۀ حساب توابع''<ref>''leçons sur le calcul des fonctions''</ref> (۱۸۰۶)، منتشر شدند.
+</ref>) ریاضی‌دان فرانسوی، زادۀ ایتالیا. در اثرش با نام ''مکانیک تحلیلی''<ref>''Mécanique analytique'' </ref> (۱۷۸۸م)، آنالیز ریاضی را با استفاده از اصولی که آیزاک نیوتون<ref>Isaac Newton </ref> برقرار کرده‌بود، در مسایلی ازجمله حرکت سیارات وقتی تحت تأثیر نیروی گرانشی یکدیگرند به‌‌کار برد. در تورینو<ref>Turin </ref> زاده شد و در آن‌جا، در ۱۹سالگی به استادی ریاضیات در مدرسۀ توپخانه سلطنتی<ref>Royal Artillery School </ref> منصوب شد. در ۱۷۶۶م، فردریک کبیر<ref>Frederick the Great </ref>، پادشاه پروس، از او دعوت کرد مدیریت آکادمی علوم برلین<ref>Berlin Academy of Sciences</ref> را برعهده گیرد. در ۱۷۸۷م، به دعوت لوئی شانزدهم به پاریس رفت تا عضو آکادمی سلطنتی فرانسه<ref> French Royal Academy </ref> شود. از ۱۷۹۷م، استاد اِکول پلی‌تکنیک<ref>Ecole Polytechnique </ref> بود. در ۱۷۵۵م، با فراتررفتن از نظریۀ صوت<ref>theory of Sound </ref> نیوتون، منازعه‌ دربارۀ ماهیت صوت را حل و فصل کرد. بعدها، بعضی از قضیه‌های پیِر دو فرما<ref>Pierre de Fermat </ref> را اثبات کرد که ۱۰۰ سال ثابت نشده بودند. لاگرانژ در ''مکانیک تحلیلی'' توانست نظریۀ مکانیک سیالات و جامدات را به اصلی تحلیلی فروکاهد و آن را بدون استفاده از تصویر و نمودار توضیح دهد. درس‌های او در اِکول پلی‌تکنیک، با نام ''نظریۀ توابع تحلیلی''<ref>''Théorie des fonctions analytiques''</ref> (۱۷۹۷م) و ''درس‌هایی دربارۀ حساب توابع''<ref>''leçons sur le calcul des fonctions''</ref> (۱۸۰۶م)، منتشر شدند.
 &nbsp;