پرش به محتوا

هاپکینز، آنتونی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
Mohammadi3 صفحهٔ هاپکینز، آنتونی (۱۹۳۷) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به هاپکینز، آنتونی منتقل کرد
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (Mohammadi3 صفحهٔ هاپکینز، آنتونی (۱۹۳۷) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به هاپکینز، آنتونی منتقل کرد)
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱۹: خط ۱۹:
|سمت =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =برنده جایزه اسکار برای بازی در سکوت بره ها (۱۹۹۱)
|جوایز و افتخارات =برنده جایزه اسکار برای بازی در سکوت بره ها (۱۹۹۱)
در سال 2020 برای باز در فیلم پدر اسکار بهترین بازیگر نقش مرد
|آثار =سکوت بره ها (۱۹۹۱)؛ هانیبال (۲۰۰۱)؛ جادو (۱۹۷۸)؛ هواردز اند (۱۹۹۲)؛ سرزمین سایه ها (۱۹۹۳)؛ نیکسون (۱۹۹۵)
|آثار =سکوت بره ها (۱۹۹۱)؛ هانیبال (۲۰۰۱)؛ جادو (۱۹۷۸)؛ هواردز اند (۱۹۹۲)؛ سرزمین سایه ها (۱۹۹۳)؛ نیکسون (۱۹۹۵)
|خویشاوندان سرشناس =
|خویشاوندان سرشناس =
خط ۲۸: خط ۲۹:
|باشگاه =
|باشگاه =
}}
}}
هاپْکینز، آنْتونی (۱۹۳۷)(Hopkins, Anthony)<br /> [[File:41002800.jpg|thumb|هاپْکينز، آنْتوني]]
[[پرونده:41002800-1.jpg|بندانگشتی|آنتونی هاپکینز]]
بازیگر ویلزی<ref>Welsh</ref>. هرچند از رهگذر ایفای نقش شخصیت‌های با عواطف سركوب‌شده در فیلم‌های تاریخی مانند ''پلاك ۸۴ خیابان چَرینگ كراس''<ref>''Charing Cross Road 84''</ref>&nbsp;(۱۹۸۶) و ''بقایای روز''<ref>''The Remains of the Day''</ref>&nbsp;(۱۹۹۳) به‌شهرت رسید، برای بازی در نقش قاتل زنجیره‌ای آدمخواری در ''سكوت بره‌ها''<ref>The Silence of the Lambs</ref>&nbsp;(۱۹۹۱)، برندۀ جایزۀ اُسكار<ref>Academy Award</ref>&nbsp;شد. همین نقش را دوباره در 'هانیبال''<ref>Hannibal</ref>''&nbsp;(۲۰۰۱) بازی كرد. در تئاتر لندن و نیز در برادوی<ref>Broadway</ref>&nbsp;بازیگر موفقی بوده است. نخستین‌بار برای اجرای نقش ریچارد شیردل<ref>Richard the Lion-Heart</ref>&nbsp;در فیلم دومش ''شیر در زمستان''<ref>''The Lion in Winter''</ref>&nbsp;(۱۹۶۸) تحسین شد. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به كار در تئاتر ادامه داد. كار سینمایی متنوع خود را نیز رها نكرد و بازیش در ''جادو''<ref>Magic</ref>&nbsp;(۱۹۷۸)، ''هواردز اِند''<ref>''Howards End''</ref>&nbsp;(۱۹۹۲)، ''سرزمین سایه‌ها''<ref>''Shadowlands''</ref>&nbsp;(۱۹۹۳)، و ''نیكسون''<ref>''Nixon''</ref>&nbsp;(۱۹۹۵) با تحسین رو‌به‌رو شد. در ۱۹۹۶، دایی وانیا<ref>Uncle Vanya</ref>&nbsp;اثر آنتون چخوف<ref>Anton Chekhov</ref>&nbsp;را در ویلز<ref>Wales</ref> به‌روی صحنه برد و سپس در اقتباسی سینمایی از همین اثر به‌نام اوگوست<ref>August</ref>&nbsp;نخستین كار كارگردانی خود را انجام داد. از فیلم‌های دیگری كه در آن‌ها بازی كرد، عبارت‌اند از ''پیكاسوی جاودانی''<ref>''Surviving Picasso''</ref>&nbsp;(۱۹۹۶)، ''آمیستاد''<ref>''Amistad''</ref>&nbsp;(۱۹۹۷)، ''نقاب زورو''<ref>''The Mask of Zorro''</ref>&nbsp;(۱۹۹۸)، 'هانیبال'&nbsp;(۲۰۰۱)، ''ننگ انسانی''<ref>''The Human Stain''</ref>&nbsp;(۲۰۰۳)، ''بابی''<ref>''Bobby''</ref>&nbsp;(۲۰۰۶)، ''همه مردان پادشاه''<ref>''All the King\'s Men''</ref>&nbsp;(۲۰۰۶)، ''رؤیای ثابت شیر برفی''<ref>''Immutable Dream of Snow Lion''</ref>&nbsp;(۲۰۰۸)، ''مرد گرگی''<ref>''The Wolfman''</ref>&nbsp;(۲۰۰۹). او در ۱۹۹۳ عنوان سِر گرفت. در آخرین فیلمش، ''پدر''<ref>''The Father''</ref> (2020) در نقش پیرمردی مبتلا به [[آلزایمر، بیماری|آلزایمر]] بازی کرده که تمایلی به کمک گرفتن از دخترش ندارد. به مرور و با پیشرفت بیماری، او دچار تردید و تشویش در بنیادی‌ترین‌های جنبه‌های ذهن خود می‌شود. هاپکینز برای ایفای نقش در این فیلم، اسکار بهترین بازیگر نقش مرد را به دست آورد.
 
هاپکینز، آنتونی (۱۹۳۷)(Hopkins, Anthony)<br /> [[File:41002800.jpg|thumb|آنتونی هاپکینز]]
بازیگر ویلزی<ref>Welsh</ref>. هرچند از رهگذر ایفای نقش شخصیت‌های با عواطف سركوب‌شده در فیلم‌های تاریخی مانند ''پلاك ۸۴ خیابان چَرینگ كراس''<ref>''Charing Cross Road 84''</ref>&nbsp;(۱۹۸۶) و ''بقایای روز''<ref>''The Remains of the Day''</ref>&nbsp;(۱۹۹۳) به‌شهرت رسید، برای بازی در نقش قاتل زنجیره‌ای آدمخواری در ''[[سکوت بره ها|سكوت بره‌ها]]<ref>The Silence of the Lambs</ref>''&nbsp;(۱۹۹۱)، برندۀ جایزۀ اُسكار<ref>Academy Award</ref>&nbsp;شد. همین نقش را دوباره در ''هانیبال''<ref>Hannibal</ref>&nbsp;(۲۰۰۱) بازی كرد. در تئاتر لندن و نیز در [[برادوی]]<ref>Broadway</ref>&nbsp;بازیگر موفقی بوده است. نخستین‌بار برای اجرای نقش ریچارد شیردل<ref>Richard the Lion-Heart</ref>&nbsp;در فیلم دومش ''شیر در زمستان''<ref>''The Lion in Winter''</ref>&nbsp;(۱۹۶۸) تحسین شد. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به كار در تئاتر ادامه داد. كار سینمایی متنوع خود را نیز رها نكرد و بازیش در ''جادو''<ref>''Magic''</ref>&nbsp;(۱۹۷۸)، ''هواردز اِند''<ref>''Howards End''</ref>&nbsp;(۱۹۹۲)، ''سرزمین سایه‌ها''<ref>''Shadowlands''</ref>&nbsp;(۱۹۹۳)، و ''نیكسون''<ref>''Nixon''</ref>&nbsp;(۱۹۹۵) با تحسین رو‌به‌رو شد. در ۱۹۹۶، دایی وانیا<ref>Uncle Vanya</ref>&nbsp;اثر [[چخوف، آنتون (۱۸۶۰ـ۱۹۰۴)|آنتون چخوف]]<ref>Anton Chekhov</ref>&nbsp;را در [[ویلز]]<ref>Wales</ref> به‌روی صحنه برد و سپس در اقتباسی سینمایی از همین اثر به‌نام ''اوگوست''<ref>August</ref>&nbsp;نخستین كار كارگردانی خود را انجام داد. از فیلم‌های دیگری كه در آن‌ها بازی كرد، عبارت‌اند از ''پیكاسوی جاودانی''<ref>''Surviving Picasso''</ref>&nbsp;(۱۹۹۶)، ''آمیستاد''<ref>''Amistad''</ref>&nbsp;(۱۹۹۷)، ''نقاب زورو''<ref>''The Mask of Zorro''</ref>&nbsp;(۱۹۹۸)، هانیبال (۲۰۰۱)، ''ننگ انسانی''<ref>''The Human Stain''</ref>&nbsp;(۲۰۰۳)، ''بابی''<ref>''Bobby''</ref>&nbsp;(۲۰۰۶)، ''همه مردان پادشاه''<ref>''All the King\'s Men''</ref>&nbsp;(۲۰۰۶)، ''رؤیای ثابت شیر برفی''<ref>''Immutable Dream of Snow Lion''</ref>&nbsp;(۲۰۰۸)، ''مرد گرگی''<ref>''The Wolfman''</ref>&nbsp;(۲۰۰۹). او در ۱۹۹۳ عنوان سِر گرفت. در آخرین فیلمش، ''پدر''<ref>''The Father''</ref> (2020) در نقش پیرمردی مبتلا به [[آلزایمر، بیماری|آلزایمر]] بازی کرده که تمایلی به کمک گرفتن از دخترش ندارد. به مرور و با پیشرفت بیماری، او دچار تردید و تشویش در بنیادی‌ترین‌های جنبه‌های ذهن خود می‌شود. هاپکینز برای ایفای نقش در این فیلم، اسکار بهترین بازیگر نقش مرد را به دست آورد.


&nbsp;
&nbsp;
۴۷٬۸۴۷

ویرایش