بینه

(يا: سربينه) رخت‌كن حمّام‌هاي سنّتي ايراني. فضاي واسطِ بخش ورودي و گرم‌خانه، كه از طريق فضاي كوچكي با نام «ميان‌در» به گرم‌خانه مرتبط مي‌شود، و فضايي نسبتاً گرم و خشك است. بينه در حمّام‌هاي ايراني، از مراكز اجتماعي شهري نيز بوده، و علاوه‌بر كارهاي مقدماتي استحمام و امور پيرايشي و آرايشي و بهداشتي، مكان گفت‌‌وشنيد، و تبادل اجتماعي نيز محسوب مي‌شده است. از اين‌رو، بينه معمولاً زيباترين و مزيّن‌ترين بخش حمّام است تا امكان تطهير جسم و جان را فراهم سازد. هواي بينه چنان است كه شخص را براي ورود به گرم‌خانه، و خروج از حمام، آماده مي‌سازد.