ساموئلسون، بنه اینگمار: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
 
 
(بدون تفاوت)

نسخهٔ کنونی تا ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۶

ساموئِلْسون، بِنِه اینْگِمار (۱۹۳۴)(Samuelsson, Bengt Ingemar)

بِنِه اینْگِمار ساموئِلْسون
Bengt Ingemar Samuelsson
زادروز 1934م
ملیت سوئدی
شغل و تخصص اصلی زیست‌شیمی‌دان
گروه مقاله بیوشیمی، جانورشناسی
جوایز و افتخارات جایزۀ نوبل پزشکی و فیزیولوژی (1982) همراه با با سونه برگستروم و جان وین

زیست‌شیمی‌دان سوئدی. با سونه برگستروم[۱] و جان وین[۲]، به‌سبب کشف پروستاگلاندین‌ها و مواد زیست‌شناختی وابسته به آن‌ها به جایزۀ نوبل پزشکی و فیزیولوژی ۱۹۸۲ دست یافت. پروستاگلاندین‌ها پیک‌های شیمیایی بین ‌سلولی‌اند که در سراسر بدن تولید می‌شوند. فیزیولوژیست سوئدی، اولف فون اویلر[۳]، موفق به کشف خواص ویژه‌ای در منی[۴] انسان و عصارۀ غدد نرزام‌کیسه (سمینال وزیکول) گوسفند شد. هر دو ماده موجب انقباض ماهیچه‌های صاف در شرایط آزمایشگاهی و کاهش سریع فشار خون در جانوران آزمایشگاهی می‌شوند. اویلر تصور می‌کرد این مواد عمدتاً در غدۀ پروستات ساخته می‌شوند و آن‌ها را پروستاگلاندین نامید. با تخلیص پروستاگلاندین‌ها مشخص شد که میزان آن در مایع نطفه‌ای بسیار اندک و نیم‌عمر آن‌ها بسیار کوتاه است. در ۱۹۵۷، برگستروم و ساموئلسون سعی کردند شکل بلوری دو نوع پروستاگلاندین، PGE۱ (آلپروستادیل[۵]) و PGFla، را تهیه کنند که موجب انقباض ماهیچه‌های صاف می‌شوند. آنان در ۱۹۶۲ خصوصیات شیمیایی این دو پروستاگلاندین را منتشر کردند.

 


  1. ↑ Sune Bergström
  2. ↑ John Vane
  3. ↑ Ulf von Euler
  4. ↑ semen
  5. ↑ alprostadil