پرش به محتوا

روسلینی، روبرتو (۱۹۰۶ـ۱۹۷۷): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
 
{{جعبه زندگینامه
|عنوان =تامس تری
|نام =Thomas Terry
|نام دیگر=
|نام اصلی=تامس تری هور استیونس
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۹۱۱م
|تاریخ مرگ=۱۹۹۰م
|دوره زندگی=
|ملیت=انگلیسی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =کمدین
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =من حالم خوبه جک (۱۹۵۹)، دنیای دیوانۀ دیوانۀ دیوانه (۱۹۶۳)، و چگونه می‌توان زن خود را کشت (۱۹۶۵)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =سینما
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
روسِلینی، روبِرتو (۱۹۰۶ـ۱۹۷۷)(Rossellini, Roberto)<br/> [[File:22168600.jpg|thumb|روسِليني، روبِرتو]]کارگردان ایتالیایی سینما. سه‌گانه‌اش دربارۀ جنگ جهانی دوم، ''رم شهر بی‌دفاع''<ref>''Roma città aperta/Rome, Open City'' </ref> (۱۹۴۵)، ''پاییزا''<ref>''Paisà/Paisan''</ref> (۱۹۴۶) و ''آلمان سالِ صفر''<ref> ''Germania anno zero/Germany Year Zero''</ref> (۱۹۴۷)، انسان‌گرایی او را نشان می‌دهد و جزو شاهکارهای سینمای اروپا برشمرده می‌شود. همکاری خلاقۀ او و اینگرید برگمن<ref> Ingrid Bergman</ref>، بازیگر سوئدی، به تولید فیلم ''استرومبولی''<ref> ''Stromboli'' </ref> (۱۹۴۹) و نیز هفت فیلم دیگر در مدت شش سال انجامید که هیچ یک به موفقیت هنری یا تجاری نرسید. روسلینی پس از جدایی از برگمن با فیلم ''ژنرال دلا رووِره''<ref>''General della Rovere''</ref> (۱۹۵۹) قوام هنری‌اش را بازیافت و سپس به کارگردانی فیلم‌های تلویزیونی پرداخت.
روسِلینی، روبِرتو (۱۹۰۶ـ۱۹۷۷)(Rossellini, Roberto)<br/> [[File:22168600.jpg|thumb|روسِليني، روبِرتو]]کارگردان ایتالیایی سینما. سه‌گانه‌اش دربارۀ جنگ جهانی دوم، ''رم شهر بی‌دفاع''<ref>''Roma città aperta/Rome, Open City'' </ref> (۱۹۴۵)، ''پاییزا''<ref>''Paisà/Paisan''</ref> (۱۹۴۶) و ''آلمان سالِ صفر''<ref> ''Germania anno zero/Germany Year Zero''</ref> (۱۹۴۷)، انسان‌گرایی او را نشان می‌دهد و جزو شاهکارهای سینمای اروپا برشمرده می‌شود. همکاری خلاقۀ او و اینگرید برگمن<ref> Ingrid Bergman</ref>، بازیگر سوئدی، به تولید فیلم ''استرومبولی''<ref> ''Stromboli'' </ref> (۱۹۴۹) و نیز هفت فیلم دیگر در مدت شش سال انجامید که هیچ یک به موفقیت هنری یا تجاری نرسید. روسلینی پس از جدایی از برگمن با فیلم ''ژنرال دلا رووِره''<ref>''General della Rovere''</ref> (۱۹۵۹) قوام هنری‌اش را بازیافت و سپس به کارگردانی فیلم‌های تلویزیونی پرداخت.


سرویراستار
۵۵٬۴۹۶

ویرایش